- kontakt@scislejmowiac.pl
- +48 578 303 504
Nasze wyniki nie biorą się z przypadku
To efekt regularnej pracy, dobrze zaplanowanego procesu, analizy błędów i przede wszystkim wsparcia ucznia w pracy własnej między zajęciami.
Kurs srebrny przygotowaliśmy dla ambitnych uczniów, którzy dopiero rozpoczynają swoją przygodę z Olimpiadą Chemiczną i są w 1 lub 2 klasie LO.
Na tym kursie przerabiamy podstawy olimpijskie z każdego działu chemii i uczmy się rozwiązywać zadania z folderów wstępnych i pierwszych etapów.
Ważnym elementem kursu jest rozwiązanie folderu wstępnego, zakwalifikowanie się do pierwszego etapu oraz start w innych konkursach chemicznych. Wszystko po to, żeby zdobyć doświadczenie w startowaniu w konkursach przed pierwszym poważnym startem i mieć ugruntowaną wiedzę do dalszej nauki chemii.
Pracujemy w sprawdzonym systemie stawiającym na pracę indywidualną ucznia i wspieranie jej poprzez:
W naszych przygotowaniach stosujemy metody efektywnej nauki, grywalizację, ustalamy cele z uczniem oraz plan ich osiągania i wytrwale dążymy do ich realizacji, dbając o motywację ucznia.
Trafiłeś idealnie!
Nasi kursanci co roku zostają finalistami i laureatami, realizując swoje cele i marzenia.
Co roku mamy ucznia na uczniów na olimpiadzie międzynarodowej.
Możesz bardzo lubić chemię, a jednocześnie nie wiedzieć, jak wejść na poziom olimpijski. To nie musi oznaczać braku zdolności. Najczęściej problemem jest brak właściwej kolejności, zbyt trudne materiały na start, niewystarczająca liczba odpowiednio dobranych zadań albo brak regularnej informacji zwrotnej.
Sprawdź, które z poniższych sytuacji brzmią znajomo. W każdej odpowiedzi znajdziesz również odnośnik do konkretnego elementu kursu, który pomaga rozwiązać dany problem.
Dlaczego pojawia się ten problem?
W I klasie możesz mieć wrażenie, że na Olimpiadę jest jeszcze za wcześnie. Nie znasz całego materiału licealnego, a zadania wykorzystują zagadnienia, które w szkole pojawią się dopiero za rok albo dwa. Kiedy porównujesz się z uczniami III i IV klasy, różnica poziomu może wyglądać na niemożliwą do nadrobienia.
Nikt jednak nie zaczyna przygotowań od umiejętności rozwiązywania pełnych arkuszy. Wiedza olimpijska wykracza poza program szkolny, dlatego jej zdobycie wymaga czasu bez względu na to, w której klasie rozpoczniesz.
Jeżeli uznasz, że najpierw musisz poczekać, aż szkoła nauczy cię całej chemii, stracisz największą przewagę, jaką dziś masz: czas. Odkładając przygotowania do III lub IV klasy, pozostawiasz sobie mniej miesięcy na zbudowanie podstaw, utrwalenie wiedzy i rozwiązanie odpowiedniej liczby zadań. W efekcie na zawodach rozpoznajesz mniej zagadnień, kończysz mniej podpunktów i zdobywasz mniej punktów.
Początek liceum to bardzo dobry moment na rozpoczęcie przygotowań. Nie ukrywamy jednak, że droga do tytułu finalisty lub laureata może potrwać większą część liceum. Dla wielu uczniów pierwszy rok służy zbudowaniu fundamentów, a największe sukcesy przychodzą dopiero w III lub IV klasie.
Na początku mentoringu sprawdzamy, co już umiesz, ile czasu możesz przeznaczyć na naukę i jaki cel ma sens w najbliższej edycji. Na zajęciach grupowych zaczynasz od teorii oraz ćwiczeń dopasowanych do poziomu Kursu Srebrnego. Najpierw rozwijasz pojedyncze umiejętności, później łączysz je w coraz trudniejsze problemy, a dopiero z czasem przechodzisz do pełnych zadań olimpijskich.
Nie zakładamy z góry, że na pierwszy sukces każdy musi czekać kilka lat. Tempo rozwoju zależy od punktu startowego, regularności i sposobu pracy. Pokazuje to historia naszej uczennicy Natalii Dąbrowskiej, która została finalistką Olimpiady Chemicznej już w II klasie. To nie jest obietnica identycznego wyniku, lecz dowód, że młody wiek sam w sobie nie zamyka drogi do sukcesu.
Dzięki wczesnemu rozpoczęciu przed każdą kolejną edycją masz więcej utrwalonej wiedzy i większe doświadczenie w jej wykorzystywaniu. Potrafisz rozpocząć więcej zadań, docierasz do dalszych podpunktów i stopniowo zwiększasz wynik — aż możesz realnie walczyć o awans, finał lub tytuł laureata.
Dlaczego pojawia się ten problem?
Przygotowania nie mają jednego oczywistego początku. Znajdujesz Folder Wstępny, archiwalne arkusze, długą listę książek oraz materiały z chemii organicznej, nieorganicznej, fizycznej i analitycznej. Każde źródło wygląda na ważne, ale żadne nie mówi, co powinieneś zrobić jako pierwsze.
Trudno samodzielnie ocenić, czy zacząć od stechiometrii, równowag, termodynamiki, podstaw chemii organicznej, czy od razu spróbować zadań z Folderu. Nie wiesz też, jak dokładnie opanować dany temat i po czym poznać, że możesz przejść dalej.
Bez wyznaczonego pierwszego kroku łatwo spędzić kilka tygodni na zbieraniu materiałów, oglądaniu rozwiązań albo rozpoczynaniu przypadkowych tematów. Przygotowania pozornie trwają, ale nie rozwijają umiejętności rozwiązywania zadań. Na Olimpiadzie okazuje się wtedy, że zabrakło ci najważniejszych podstaw, przez co nie potrafisz rozpocząć wielu podpunktów i tracisz możliwe do zdobycia punkty.
Podczas pierwszego mentoringu poznajemy twój poziom, dotychczasowe doświadczenie, dostępny czas i cel. Na tej podstawie ustalamy punkt startowy oraz kolejność dalszej pracy.
Nie otrzymujesz ogólnego polecenia „ucz się chemii”. Wiesz, jaki temat przerobić, z jakiego materiału skorzystać, które zadania rozwiązać i po czym poznać, że jesteś gotowy na kolejny krok. W ramach pracy własnej realizujesz konkretny plan, a mentor regularnie sprawdza postęp i aktualizuje kolejne zadania.
Dzięki temu od początku uczysz się w kolejności prowadzącej od podstaw do zadań olimpijskich. Przed zawodami masz opanowane najważniejsze zagadnienia, rozpoznajesz więcej problemów w arkuszu i zdobywasz więcej punktów z materiału, na który rzeczywiście poświęciłeś czas.
Dlaczego pojawia się ten problem?
Lista literatury może sprawiać wrażenie, że przed pierwszym zadaniem trzeba przeczytać kilka akademickich podręczników. Każdy ma setki stron, posługuje się innym językiem i obejmuje inny fragment chemii. Niektóre książki są dobre na początek, inne przydają się dopiero na wyższych etapach, ale z samej listy trudno odczytać tę różnicę.
Podręczniki akademickie nie zostały napisane specjalnie dla olimpijczyków. Zawierają znacznie więcej informacji, niż potrzebujesz w danym momencie. Bez doświadczenia trudno stwierdzić, które rozdziały przeczytać dokładnie, które tylko przejrzeć, a które na razie całkowicie pominąć.
Jeżeli zaczniesz od zbyt trudnej książki, możesz szybko dojść do wniosku, że Olimpiada nie jest dla ciebie. Jeżeli spróbujesz przeczytać wszystko po kolei, zabraknie czasu na rozwiązywanie zadań. W obu przypadkach na zawodach możesz znać wiele pojedynczych informacji, lecz nie umieć wykorzystać ich w rozwiązaniu — i zdobyć mniej punktów.
Nie każemy ci samodzielnie przedzierać się przez całą listę literatury. Na zajęciach grupowych przekazujemy potrzebną wiedzę w uporządkowany i skondensowany sposób, a trudniejsze fragmenty tłumaczymy językiem zrozumiałym dla licealisty. Od razu pokazujemy również, gdzie dana teoria pojawia się w zadaniach.
Na mentoringu wskazujemy konkretną książkę, rozdział lub zakres stron potrzebny na aktualnym etapie — zamiast polecać przeczytanie całego podręcznika. Na start naprawdę nie potrzebujesz całej półki książek.
Dzięki temu mniej czasu tracisz na wybieranie źródeł i uczenie się niepotrzebnych szczegółów, a szybciej przechodzisz do praktyki. Przed zawodami możesz przećwiczyć więcej wartościowych zadań, łatwiej rozpoznajesz znane zagadnienia i poprawnie wykorzystujesz potrzebną teorię.
Dlaczego pojawia się ten problem?
Pełne zadanie olimpijskie nie jest zadaniem dla osoby, która dopiero zaczyna. Może łączyć kilka działów chemii, zawierać długi opis, nowe informacje i wiele zależnych od siebie podpunktów. Jeżeli otworzysz przypadkowy arkusz bez potrzebnych podstaw, prawdopodobnie nie będziesz wiedział nawet, od czego zacząć.
Łatwo wtedy pomyśleć, że brakuje ci talentu albo że inni olimpijczycy od początku rozwiązywali takie problemy samodzielnie. W rzeczywistości między zadaniem szkolnym a pełnym zadaniem olimpijskim istnieje duża różnica poziomu, którą trzeba pokonać stopniowo.
Samo przeczytanie gotowego rozwiązania zwykle nie wystarcza. Kiedy wszystkie kroki są już zapisane, mogą wydawać się oczywiste. Przy kolejnym zadaniu ponownie jednak nie wiesz, jak samodzielnie znaleźć pierwszy z nich.
Jeżeli każde zadanie kończy się pustą kartką, szybko zaczynasz ich unikać i ograniczasz przygotowania do czytania teorii. Na Olimpiadzie nadal nie potrafisz przełożyć wiedzy na rozwiązanie, dlatego nie zdobywasz punktów nawet za pierwsze, dostępne dla ciebie podpunkty.
Na zajęciach grupowych nie wymagamy, abyś od razu rozwiązał cały problem olimpijski. Najpierw dobieramy prostsze ćwiczenia rozwijające pojedyncze umiejętności, a następnie stopniowo łączymy je w coraz bardziej rozbudowane zadania.
Prowadzący pokazuje, jak wypisać dane, rozpoznać zagadnienie, zbudować model, podzielić zadanie na mniejsze części i znaleźć pierwszy krok. Jeżeli utkniesz, otrzymujesz dopasowaną wskazówkę, ale nadal samodzielnie kończysz rozwiązanie. Z czasem potrzebujesz coraz mniej pomocy.
Dzięki temu pełne zadanie przestaje wyglądać jak jedna niemożliwa do pokonania całość. Na zawodach potrafisz znaleźć punkt zaczepienia, wykonać dostępne podpunkty i zdobyć za nie punkty częściowe. Wraz z rozwojem wiedzy docierasz coraz dalej, a twój łączny wynik rośnie.
Dlaczego pojawia się ten problem?
Teoria olimpijska zdecydowanie wykracza poza materiał szkolny. Obejmuje trudne i abstrakcyjne zagadnienia, których nie da się zrozumieć wyłącznie przez zapamiętanie definicji oraz wzorów.
Dodatkową trudnością jest sposób jej przedstawiania. Książki i skrypty często powstały z myślą o studentach, dlatego zakładają znajomość wielu pojęć i pomijają kroki, które dla licealisty wcale nie są oczywiste. Możesz więc czytać kolejne strony, ale nadal nie widzieć, jak informacje łączą się ze sobą ani do czego będą potrzebne.
Bez zrozumienia teorii nie przechodzisz do skutecznego rozwiązywania zadań z danego tematu. Na Olimpiadzie nie rozpoznajesz potrzebnych zależności, nie wiesz, od czego zacząć, i tracisz punkty z całych podpunktów — nawet jeżeli wcześniej poświęciłeś czas na przeczytanie materiału.
Na zajęciach grupowych rozbijamy trudne tematy na mniejsze kroki i tłumaczymy je prostym językiem, ale bez spłycania chemii. Pokazujemy, skąd wynikają poszczególne zależności, jak łączą się ze sobą i w jaki sposób wykorzystuje się je w zadaniach.
Teorię regularnie przeplatamy pytaniami, krótkimi ćwiczeniami oraz zadaniami. Od razu sprawdzasz więc, czy naprawdę rozumiesz nowe pojęcie i potrafisz się nim posłużyć. Prowadzący widzi, w którym miejscu pojawia się trudność, i może wyjaśnić dany fragment w inny sposób. Jeżeli problem wymaga indywidualnej pracy, wracacie do niego na mentoringu.
Dzięki temu teoria przestaje być zbiorem niezrozumiałych definicji i wzorów. Na zawodach łatwiej rozpoznajesz omawiane zagadnienie, dobierasz właściwe zależności i rozpoczynasz rozwiązanie. Wykonujesz więcej podpunktów z danego tematu, a nauka przekłada się na punkty.
Dlaczego pojawia się ten problem?
W zadaniach obliczeniowych rzadko chodzi wyłącznie o podstawienie liczb do wzoru. Najpierw trzeba zbudować chemiczny model sytuacji, przyjąć odpowiednie założenia i zapisać zależności, a dopiero później wykonać rachunki.
Jeżeli próbujesz robić wszystko jednocześnie, łatwo zgubić jednostkę, znak, współczynnik stechiometryczny albo jedną z niewiadomych. Niewielki błąd na początku może wpłynąć na całe dalsze rozwiązanie. Po kilku takich próbach zaczynasz podważać nawet poprawne obliczenia, sprawdzasz każdy krok kilka razy i tracisz czas.
Na Olimpiadzie jeden błąd może pociągnąć za sobą kolejne, a chaotyczny zapis utrudnia zdobycie punktów częściowych. Tracisz punkty nie dlatego, że nie znasz chemii, lecz dlatego, że nie potrafisz przeprowadzić i przedstawić obliczeń w kontrolowany sposób.
Na zajęciach grupowych uczymy stałego sposobu pracy: wypisania danych i szukanych wielkości, zbudowania modelu chemicznego, zapisania równań, wykonania obliczeń oraz sprawdzenia, czy wynik ma sens fizyczny i chemiczny.
Szczególnie dużo uwagi poświęcamy stechiometrii, ponieważ jest narzędziem wykorzystywanym w niemal każdym dziale chemii. Najpierw ćwiczymy jej powtarzalne elementy, a później łączymy je z równowagami, roztworami, termochemią, redoksem i zadaniami przekrojowymi.
Analizujemy również twoje błędy, aby ustalić, czy ich przyczyną jest chemia, matematyka, czytanie polecenia czy organizacja zapisu. Dzięki temu popełniasz mniej przypadkowych błędów, łatwiej kontrolujesz wynik i przedstawiasz rozwiązanie w sposób pozwalający zdobyć punkty także za poprawne etapy rozumowania.
Dlaczego pojawia się ten problem?
Przygotowania olimpijskie wymagają samodzielności, ale nie każde utknięcie prowadzi do wartościowego odkrycia. Czasami przez kilka godzin próbujesz rozwiązać zadanie, nie wiedząc, że brakuje ci jednej zależności, inaczej zapisanego równania albo pomysłu z wcześniejszego działu.
Jeżeli zbyt szybko przeczytasz pełne rozwiązanie, możesz odnieść wrażenie, że wszystko jest jasne. Przy kolejnym podobnym zadaniu problem jednak wraca. Jeśli zbyt długo walczysz bez żadnej wskazówki, rośnie frustracja, a zaległości zaczynają się kumulować.
Jedno zadanie potrafi zatrzymać cały plan nauki, a ty ćwiczysz znacznie mniej problemów, niż zakładałeś. Na Olimpiadzie podobna blokada może zabrać dużą część dostępnego czasu i sprawić, że nie zdobędziesz punktów ani z tego zadania, ani z kolejnych, do których nie zdążysz przejść.
Podczas zajęć grupowych i mentoringu możesz pokazać dokładnie, w którym miejscu utknąłeś. Prowadzący najpierw ustala, czy brakuje ci wiedzy, właściwego sposobu spojrzenia, czy tylko jednego kroku łączącego dotychczasowe rozumowanie.
Otrzymujesz wskazówkę dopasowaną do momentu, aby nadal samodzielnie dokończyć rozwiązanie. Później analizujemy, po czym można było rozpoznać właściwą drogę. W czasie pracy własnej możesz również zgłosić mentorowi problem, zamiast czekać z nim do kolejnego tygodnia.
Z czasem szybciej wychodzisz z podobnych blokad również podczas zawodów. Wykonujesz dostępne podpunkty, zdobywasz punkty częściowe i w odpowiednim momencie przechodzisz dalej, chroniąc czas potrzebny na pozostałe zadania.
Dlaczego pojawia się ten problem?
Jednego dnia czytasz chemię organiczną, następnego próbujesz trudnego zadania z równowag, a później znajdujesz nową książkę i zaczynasz kolejny temat. Nie wiesz, które materiały rzeczywiście przygotowują do Olimpiady, więc wybierasz to, co akurat wydaje się ciekawe, trudne albo pilne.
Każda z tych rzeczy może być wartościowa, ale bez odpowiedniej kolejności wiedza pozostaje fragmentaryczna. Możesz znać zaawansowane szczegóły z jednego działu, a jednocześnie nie mieć podstaw potrzebnych do rozwiązania znacznie prostszego zadania.
Po kilku miesiącach masz za sobą wiele godzin pracy, ale nadal trudno wskazać obszar opanowany od teorii aż po zadania olimpijskie. Podczas zawodów nie potrafisz połączyć rozproszonych wiadomości, zatrzymujesz się w połowie rozwiązań i tracisz punkty w kilku zadaniach jednocześnie.
Na mentoringu porządkujemy materiały i ustalamy kolejność pracy własnej. Dzielimy przygotowania na krótsze etapy zakończone konkretnym rezultatem: zrozumieniem teorii, rozwiązaniem zadań podstawowych, przejściem do zadań olimpijskich i sprawdzeniem wiedzy.
Program zajęć grupowych uwzględnia zależności między tematami. Nie wybieramy ich przypadkowo: najpierw budujemy narzędzia, które będą potrzebne w kolejnych działach, a następnie wielokrotnie wykorzystujemy je w nowych kontekstach.
Co tydzień wiesz, co jest priorytetem, co może poczekać i czego nie warto jeszcze rozpoczynać. Dzięki temu twoja wiedza tworzy spójną całość, którą potrafisz wykorzystać w pełnym arkuszu.
Dlaczego pojawia się ten problem?
„Przygotować się do Olimpiady” to ogromne i mało konkretne zadanie. Kiedy nie wiesz, od czego zacząć ani ile pracy wystarczy na dany dzień, łatwo odłożyć naukę do momentu, w którym będzie więcej czasu, energii albo motywacji.
Pojawia się kilka dni przerwy, później zaległości zaczynają wyglądać na zbyt duże, a powrót staje się jeszcze trudniejszy. Nauka zaczyna kojarzyć się głównie z poczuciem winy i nadrabianiem.
Tuż przed zawodami próbujesz zrobić w kilka tygodni to, co miało być rozłożone na kilka miesięcy. Nie masz czasu na utrwalenie wiadomości ani przećwiczenie pełnych zadań, dlatego na Olimpiadzie wolniej przypominasz sobie potrzebne zależności, popełniasz więcej błędów i zdobywasz mniej punktów.
Zajęcia grupowe odbywają się w stałych terminach, więc nie musisz za każdym razem podejmować decyzji, czy dziś znajdziesz motywację. Przychodzisz i realizujesz kolejny zaplanowany temat.
Na mentoringu dzielimy przygotowania na krótkie zadania możliwe do wykonania w ciągu tygodnia. Plan dopasowujemy do szkoły, sprawdzianów i innych obowiązków — ma być ambitny, ale możliwy do utrzymania. W kolejnym tygodniu sprawdzamy jego wykonanie, analizujemy trudności i ustalamy następne kroki.
Regularna praca własna sprawia, że wiedza jest wielokrotnie przywoływana, a sposób rozwiązywania zadań staje się bardziej automatyczny. Na zawodach szybciej przypominasz sobie potrzebne zależności, popełniasz mniej błędów wynikających z braku wprawy i masz więcej czasu na kolejne zadania.
Dlaczego pojawia się ten problem?
Zakres Olimpiady jest tak szeroki, że próba perfekcyjnego opanowania każdego tematu może pochłonąć nieograniczoną ilość czasu. Im więcej się uczysz, tym więcej nowych zagadnień zauważasz. Zamiast rosnącej pewności pojawia się wrażenie, że materiału ciągle przybywa.
Dużą część czasu pochłania samo szukanie źródeł, porównywanie książek i wybieranie zadań. Możesz spędzić kilka dni nad jednym tematem, zanim w ogóle dojdziesz do pierwszego zadania olimpijskiego.
W efekcie zabraknie czasu na część ważnych zagadnień, powtórki i pełne arkusze. Na Olimpiadzie trafisz na więcej tematów, których nie zdążyłeś przećwiczyć, a brak doświadczenia z pełnymi zadaniami sprawi, że nie wykorzystasz całego dostępnego czasu i stracisz możliwe do zdobycia punkty.
Wykonujemy część najbardziej czasochłonnej pracy za ciebie. Analizujemy literaturę, wybieramy potrzebne fragmenty, szukamy odpowiednich zadań i układamy je według tematu oraz poziomu trudności. Na zajęciach grupowych przekazujemy wiedzę w skondensowany sposób, abyś możliwie szybko przeszedł od teorii do praktyki.
Na mentoringu układamy plan wstecz od terminu zawodów i dzielimy materiał na zagadnienia konieczne, ważne i dodatkowe. Pozostawiamy miejsce na powtórki, zadania przekrojowe oraz testy i próby.
Dzięki temu w tym samym czasie rozwiązujesz więcej wartościowych zadań. Przed etapem znasz więcej potrzebnych tematów, rozpoznajesz więcej typów problemów i potrafisz poprawnie wykonać większą liczbę podpunktów.
Dlaczego pojawia się ten problem?
Opinia nauczyciela ma znaczenie, szczególnie kiedy dopiero zaczynasz i nie masz jeszcze wyników potwierdzających twoje możliwości. Jeżeli słyszysz, że Olimpiada nie jest dla ciebie, zacząłeś za późno albo inni są znacznie lepsi, z czasem możesz potraktować te słowa jak obiektywną ocenę.
Ciągłe podważanie możliwości stopniowo osłabia motywację. Pojawia się myśl: „skoro i tak nie mam szans, po co zaczynać?”. Aby uniknąć kolejnego rozczarowania, odkładasz trudne przygotowania i skupiasz się na łatwiejszych, bezpieczniejszych zadaniach szkolnych.
Im dłużej zwlekasz, tym większe stają się zaległości, a brak postępów zaczyna wyglądać jak potwierdzenie cudzej opinii. Na Olimpiadę przychodzisz z mniejszą liczbą przepracowanych tematów i zadań, więc zdobywasz mniej punktów — nie z powodu braku możliwości, lecz dlatego, że zwątpienie zatrzymało przygotowania.
Na mentoringu nie odpowiadamy pustym zapewnieniem, że każdy może zostać laureatem. Sprawdzamy twój poziom, sposób pracy, dostępny czas i cel. Otrzymujesz uczciwą informację o tym, co jest możliwe, co będzie wymagało najwięcej wysiłku i od czego warto zacząć.
Dbamy, abyś widział własne postępy: coraz trudniejsze rozwiązane zadania, opanowane tematy i wyniki testów oraz próbnych etapów. Na zajęciach grupowych spotykasz również uczniów, którzy mierzą się z podobnym wyzwaniem.
Zamiast opierać ocenę swoich szans na jednej opinii, opierasz ją na konkretnych efektach własnej pracy. To pomaga wrócić do trudnych tematów, utrzymać regularność i przyjść na Olimpiadę z większą liczbą przepracowanych zadań.
Dlaczego pojawia się ten problem?
W domu spokojnie rozwiązujesz zadanie, ale podczas sprawdzianu pojawia się pustka w głowie, pośpiech albo przekonanie, że każde potknięcie przekreśla cały wynik. Czytasz polecenie zbyt szybko, kilkukrotnie sprawdzasz te same obliczenia albo tracisz dużo czasu na pierwszym trudnym punkcie.
Jeżeli większość przygotowań odbywa się bez limitu czasu i oceniania, nie masz okazji przećwiczyć korzystania z wiedzy pod presją. Unikanie próbnych testów chwilowo zmniejsza stres, ale nie rozwiązuje problemu.
Podczas właściwej Olimpiady stres może sprawić, że pominiesz ważną informację, zablokujesz się na jednym zadaniu albo nie zdążysz przejść do kolejnych. Oddajesz punkty nie dlatego, że nie znałeś odpowiedzi, lecz dlatego, że nie potrafiłeś wykorzystać swojej wiedzy w warunkach zawodów.
W ramach testów i próbnych etapów regularnie rozwiązujesz zadania z ograniczeniem czasu. Zaczynamy od krótszych prób, a następnie stopniowo zbliżamy warunki do tych, które spotkasz na Olimpiadzie.
Uczymy planowania czasu, wyboru kolejności zadań, odkładania problemu, który chwilowo blokuje, i wracania do niego bez paniki. Po każdej próbie oddzielamy braki merytoryczne od błędów wynikających z pośpiechu, stresu lub niewłaściwej strategii.
Nie chodzi o całkowite usunięcie stresu, lecz o przećwiczenie działania pomimo niego. Dzięki temu dokładniej czytasz polecenia, szybciej odzyskujesz kontrolę po trudnym zadaniu i docierasz do większej części arkusza.
Dlaczego pojawia się ten problem?
Olimpiada może zacząć wyglądać jak jeden wielki test, od którego zależy cała przyszłość. Porównujesz się z osobami uczącymi się od kilku lat, obserwujesz wyniki laureatów i zastanawiasz się, czy robisz wystarczająco dużo.
Każdy słabszy wynik zaczyna brzmieć jak dowód, że się nie nadajesz. Zamiast koncentrować się na aktualnym zadaniu, myślisz o progu, awansie, finale i wszystkim, czego jeszcze nie umiesz. To odbiera przyjemność z chemii i utrudnia skupienie.
Jeżeli stres zacznie sterować całym przygotowaniem, możesz unikać próbnych arkuszy, pracować mniej regularnie albo zrezygnować jeszcze przed zawodami. Podczas etapu łatwiej się wtedy blokujesz, nie wykorzystujesz pełnego czasu i zdobywasz mniej punktów, niż wynikałoby to z twojej wiedzy.
Na mentoringu rozbijamy duży cel na krótsze etapy, na które masz realny wpływ: wykonanie planu tygodniowego, opanowanie jednego tematu, poprawienie wyniku zadania czy lepsze rozłożenie czasu.
Prowadzący znają stres olimpijski z własnego doświadczenia. Pomagają przygotować strategię na okres przed zawodami, dzień Olimpiady i moment, w którym trafisz na zadanie, którego nie potrafisz od razu rozwiązać. Próbne etapy pozwalają przećwiczyć tę strategię w bezpiecznych warunkach.
Dzięki temu zamiast myśleć przez całe zawody o końcowym wyniku, skupiasz się na następnym możliwym do wykonania kroku. Po blokadzie szybciej wracasz do pracy, podejmujesz próbę rozwiązania większej liczby podpunktów i lepiej wykorzystujesz dostępny czas.
Dlaczego pojawia się ten problem?
W wielu szkołach doświadczenia chemiczne są przede wszystkim pokazem nauczyciela albo dodatkiem do lekcji. Nawet jeśli szkoła ma pracownię, uczniowie rzadko samodzielnie odmierzają odczynniki, wykonują pełną procedurę, organizują stanowisko i odpowiadają za jakość wyniku.
Tymczasem sprawności laboratoryjnej nie da się zdobyć wyłącznie z filmu lub książki. Możesz znać przebieg analizy, ale dopiero przy stole laboratoryjnym okazuje się, czy potrafisz poprawnie posłużyć się szkłem, zauważyć istotną zmianę, uniknąć zanieczyszczenia próbki, zaplanować czas i opisać obserwacje.
Jeżeli pierwszy samodzielny kontakt ze sprzętem nastąpi dopiero podczas zawodów, część uwagi pochłoną czynności, które dla bardziej doświadczonych uczniów są już automatyczne. Pracujesz wolniej, łatwiej popełniasz błąd techniczny i możesz stracić punkty mimo dobrej znajomości teorii.
W ramach zajęć laboratoryjnych zapewniamy stanowisko, sprzęt, odczynniki oraz opiekę prowadzącego. Zaczynamy od bezpiecznej organizacji pracy i podstawowych czynności, a następnie przechodzimy do coraz bardziej złożonych procedur oraz analizy wyników.
Nie ograniczasz się do oglądania doświadczenia. Samodzielnie wykonujesz kolejne etapy, zapisujesz obserwacje, wyciągasz wnioski i otrzymujesz informację zwrotną dotyczącą zarówno wyniku, jak i techniki pracy.
Na poziomie Srebrnym laboratorium ma przede wszystkim zbudować dobre nawyki, oswoić pracę eksperymentalną i pokazać związek między teorią a rzeczywistym doświadczeniem. Dzięki temu rozwijasz praktykę zanim stanie się ona pilnym wymaganiem II i III etapu, a kolejne zajęcia laboratoryjne możesz wykorzystać na znacznie trudniejsze zadania.
Jeżeli masz dobry plan, regularnie rozwiązujesz odpowiednio dobrane zadania, otrzymujesz wartościową informację zwrotną i wiesz, jak przejść na kolejny poziom, dodatkowy kurs może nie być ci potrzebny.
Jeżeli jednak rozpoznajesz tu swoją sytuację, nie musisz samodzielnie rozwiązywać wszystkich tych problemów. Kurs Srebrny łączy elementy, które odpowiadają na nie w jednym, uporządkowanym procesie.
Zobacz dokładnie, jak uczymy Porozmawiajmy o twojej sytuacji podczas bezpłatnej konsultacji
Nie próbujemy zastąpić regularnej nauki jednym intensywnym kursem ani samymi wykładami. Tworzymy system, w którym każdy element pełni inną funkcję:
Te elementy nie konkurują ze sobą — uzupełniają się. Zajęcia bez pracy własnej nie zbudują samodzielności, praca własna bez planu łatwo staje się chaotyczna, a plan bez testów nie daje wiarygodnej informacji o postępie.
Mentoring to regularne, indywidualne spotkanie z prowadzącym, które spina wszystkie elementy kursu w jeden plan. Nie jest dodatkową korepetycją realizowaną według z góry ustalonego rozdziału. Jego treść wynika z twojego celu, aktualnego poziomu i problemów, które pojawiły się w ostatnim tygodniu.
Na początku współpracy przechodzisz diagnozę wiedzy, umiejętności, sposobu pracy, dostępnego czasu i potrzeb. Dzięki temu nie musisz samodzielnie zgadywać, od czego zacząć, która książka będzie odpowiednia ani czy Kurs Srebrny rzeczywiście odpowiada twojemu poziomowi.
Wspólnie definiujemy cel na najbliższą edycję Olimpiady i dzielimy go na krótsze etapy. Po każdym spotkaniu wiesz:
Taki sposób pracy porządkuje przygotowania, jeżeli uczysz się chaotycznie, pomaga odzyskać systematyczność i chroni czas, gdy obawiasz się, że nie zdążysz przerobić materiału.
Na kolejnych spotkaniach nie ograniczamy się do pytania, czy plan został wykonany. Analizujemy, co rzeczywiście zrozumiałeś, które zadania potrafisz już rozwiązać samodzielnie, co cię zatrzymało i dlaczego. Jeżeli utknąłeś na konkretnym problemie albo nie rozumiesz fragmentu teorii, mentor pomaga znaleźć brakujący krok i ponownie włączyć zadanie do planu.
Mentoring służy także pracy nad motywacją i strategią. Zamiast opierać ocenę własnych możliwości na porównywaniu się z innymi lub na opinii osoby, która podważa twoje szanse, widzisz wykonane zadania, wyniki testów i kolejne opanowane umiejętności. Gdy stresujesz się samą Olimpiadą, zamieniamy odległy cel na następny krok, który można wykonać w tym tygodniu.
Między spotkaniami możesz skontaktować się ze swoim mentorem przez EduSky, jeżeli podczas pracy pojawi się problem wymagający krótkiej wskazówki. Celem nie jest podawanie gotowych odpowiedzi, ale niedopuszczenie, aby jedna blokada zatrzymała cały tydzień nauki.
Poznasz mentora i porozmawiacie o tym, jak wygląda Olimpiada Chemiczna, czego można spodziewać się na kolejnych etapach oraz jaki cel ma sens przy twoim punkcie startowym. Omówicie twoje mocne strony, dotychczasowe trudności, tygodniowy rozkład zajęć i czas, który realnie możesz przeznaczyć na chemię.
Otrzymasz pierwsze materiały oraz wskazówki dotyczące książek. Nie potrzebujesz od razu rozbudowanej biblioteki — na początku wystarczą źródła dobrane do najbliższych tematów. Na koniec wspólnie zapiszecie pierwszy plan nauki, dzięki czemu od razu po spotkaniu będziesz wiedzieć, co zrobić i od czego zacząć.
Organizacja mentoringu: jedno indywidualne spotkanie trwające 45 minut w każdym tygodniu; konkretny stały termin wybierasz podczas zapisu spośród dostępnych godzin. Mentoring jest wliczony w cenę kursu.
Zajęcia prowadzimy w małych grupach liczących 6–8 osób. Taka grupa pozwala zachować energię wspólnej pracy, a jednocześnie daje prowadzącemu możliwość obserwowania sposobu myślenia każdego ucznia, zadawania pytań i wracania do miejsca, w którym pojawiła się trudność.
Program Kursu Srebrnego zaczyna się od podstaw chemii olimpijskiej. Nie zakładamy, że znasz już cały materiał licealny albo potrafisz rozwiązywać pełne zadania z arkuszy. To odpowiada na obawę uczniów, którzy są dopiero na początku liceum lub nie potrafią jeszcze rozwiązać ani jednego zadania olimpijskiego.
Nie pokazujemy wyłącznie gotowych rozwiązań. Uczymy procesu:
Na początku wykorzystujemy również odpowiednio dobrane zadania maturalne — szczególnie ze stechiometrii, roztworów i podstaw reakcji. Nie są celem samym w sobie. Stanowią pomost między zadaniami szkolnymi a olimpijskimi: pozwalają zautomatyzować podstawowe narzędzia, zanim dołożymy dłuższą treść, nowe informacje i kilka zależnych podpunktów.
To szczególnie ważne, gdy teoria pozostaje niezrozumiała, gubisz się w obliczeniach albo utykasz i nie wiesz, jak wykonać kolejny krok.
Każdy większy temat przechodzi przez podobny cykl:
Zajęcia odbywają się w dwóch stałych, dwugodzinnych blokach tygodniowo. Dzięki temu kontakt z materiałem jest regularny, a między spotkaniami pozostaje czas na samodzielne utrwalenie. Stały rytm pomaga, gdy trudno ci systematycznie zabrać się do nauki, a uporządkowany program ogranicza chaotyczne przeskakiwanie między tematami.
Wykorzystujemy praktyki sprzyjające trwałemu uczeniu się: aktywne przypominanie, powtórki rozłożone w czasie, przeplatanie różnych typów zadań, samodzielne wyjaśnianie toku rozumowania i analizę błędów. Grywalizacja wzmacnia regularność i zaangażowanie, ale nie zastępuje informacji o rzeczywistych umiejętnościach. Punkty, wyzwania i cele tygodniowe nagradzają działania prowadzące do rozwoju, takie jak wykonanie planu, poprawienie wcześniejszego błędu czy podjęcie próby trudnego zadania.
Grupa daje także kontakt z rówieśnikami, którzy mają podobny cel. Wspólne mierzenie się z trudnymi problemami pokazuje, że utknięcie jest normalnym elementem nauki, a postęp nie musi wyglądać u wszystkich tak samo. To ważne zwłaszcza wtedy, gdy ktoś wcześniej podważał twoje możliwości.
Chemia jest nauką empiryczną. Dlatego nie chcemy jedynie powtarzać, że doświadczenie jest ważne — chcemy dać ci możliwość samodzielnego sprawdzenia, jak teoria działa w praktyce.
Na zajęciach laboratoryjnych uczysz się:
Nie musisz mieć własnego zaplecza ani liczyć na dostęp do szkolnej pracowni. Zapewniamy warunki do zdobywania praktyki uczniom, którzy nie mają dostępu do laboratorium.
Choć część praktyczna pojawia się dopiero na wyższych etapach Olimpiady, nie warto czekać z pierwszym doświadczeniem do momentu, w którym laboratorium stanie się pilnym wymaganiem. Na poziomie Srebrnym budujesz poprawne nawyki i swobodę pracy. W przyszłości zamiast uczyć się od zera obsługi sprzętu możesz skupić się na bardziej złożonej analizie.
Laboratorium ma również drugi cel: przypomina, dlaczego chemia fascynuje. Samodzielne doświadczenie, praca ze znajomymi i widoczny rezultat często przywracają energię do dalszej nauki teorii.
Organizacja laboratoriów: dla grupy stacjonarnej zaplanowaliśmy osiem sobotnich spotkań w kwietniu i maju 2027 roku. Każde trwa od godz. 9:00 do 14:00. Zobacz dokładne daty laboratoriów. Uczestnicy online realizują trzydniowe warsztaty laboratoryjne po 8 godzin dziennie. Taki 24-godzinny blok jest odpowiednikiem dwóch miesięcy laboratoriów stacjonarnych; jego termin podamy wkrótce.
Samo poczucie „chyba rozumiem” nie wystarcza do oceny przygotowania. Dlatego regularnie wykorzystujemy krótkie testy, zadania wykonywane z limitem czasu i próby obejmujące większy zakres materiału.
Test nie służy wyłącznie wystawieniu wyniku. Po jego zakończeniu analizujemy:
Zaczynamy od krótszych form, a następnie stopniowo zbliżamy warunki do zawodów. Uczysz się wybierać kolejność zadań, odkładać problem, który chwilowo blokuje, i wracać do niego bez paniki. To bezpośrednia odpowiedź na sytuację, w której podczas sprawdzianu stres odbiera ci dostęp do wiedzy lub sama myśl o Olimpiadzie powoduje napięcie.
Wyniki prób pomagają także realistycznie ocenić tempo przygotowań, gdy obawiasz się, że nie zdążysz przerobić materiału, oraz zobaczyć postęp oparty na danych, jeśli ktoś podważa twoje możliwości.
Nie oczekujemy, że pierwszy próbny wynik będzie wysoki. Próba ma pokazać, czego jeszcze nie umiesz — po to, aby można było to poprawić przed właściwym etapem, a nie dowiedzieć się o problemie dopiero podczas zawodów.
Organizacja testów: 6 października odbędzie się test z atomu i matematyki, a 9 października jego szczegółowe omówienie. Test z chemii organicznej zaplanowaliśmy na 19 lutego. Obie grupy realizują ten sam harmonogram, a wyniki wykorzystujemy do planowania dalszej pracy.
Nie będziemy ukrywać: najważniejszym elementem przygotowań jest twoja praca między zajęciami. Wiedzy olimpijskiej i samodzielności nie da się zbudować wyłącznie przez słuchanie prowadzącego. Zazwyczaj zalecamy około pięciu godzin pracy własnej tygodniowo poza zajęciami grupowymi i mentoringiem.
Nie zostajesz jednak sam z pytaniem „co mam dziś zrobić?”. Po mentoringu masz konkretny plan, materiały i zadania dopasowane do aktualnego etapu. Dzięki temu praca własna nie jest chaotycznym „uczeniem się chemii”, lecz serią wykonalnych kroków. To pomaga, gdy nie wiesz, od czego zacząć, przeskakujesz między przypadkowymi tematami albo martwisz się, że zabraknie czasu.
W typowym tygodniu praca własna obejmuje:
Jeżeli utkniesz na zadaniu, możesz poprosić mentora o wskazówkę przez EduSky. Jeżeli spadnie regularność, nie czekamy do momentu, w którym zaległości staną się przytłaczające. Na mentoringu analizujemy przyczynę i układamy realny plan powrotu. Krótkoterminowe cele oraz widoczny postęp pomagają odbudować systematyczność bez udawania, że sama motywacja wystarczy.
Zapoznaj się z programem, terminami i wymaganym czasem pracy. Jeżeli nie wiesz, czy właściwy będzie poziom Srebrny, możesz skorzystać z bezpłatnej konsultacji. Pytamy o klasę, dotychczasową naukę, doświadczenie konkursowe oraz cel — nie oczekujemy wcześniejszego przygotowania olimpijskiego.
Podczas zapisu wybierasz grupę online albo stacjonarną oraz jeden z dostępnych terminów regularnego mentoringu. Otrzymujesz informacje organizacyjne, dostęp do EduSky i listę rzeczy potrzebnych na start.
Mentor poznaje twój poziom, sposób pracy, dostępny czas i cel. Nie chodzi o „zdanie egzaminu wstępnego”, lecz o znalezienie właściwego punktu startowego. Rozmawiacie również o Olimpiadzie, materiałach i pierwszych książkach.
Plan obejmuje konkretny temat, materiał i zadania. Jest zsynchronizowany z programem grupy, ale uwzględnia także twoje indywidualne braki i mocne strony. Od razu wiesz, co zrobić po zajęciach i ile czasu na to przeznaczyć.
Uczestniczysz w dwóch spotkaniach grupowych, realizujesz pracę własną i wracasz na mentoring z wykonanymi zadaniami oraz pytaniami. Testy pokazują postęp, a plan jest regularnie korygowany. Jeżeli twój poziom zacznie wyraźnie wyprzedzać grupę, rozważamy przejście na wyższy kurs — nie zatrzymujemy cię sztucznie na poziomie Srebrnym.
Przygotowania mają stały rytm, ale nie oznaczają codziennie identycznej pracy. W jednym tygodniu więcej czasu zajmie zrozumienie nowej teorii, w innym — rozwiązanie zadań, powtórka albo poprawa testu. Poniższy układ pokazuje typowy tydzień, a nie sztywny plan minutowy dla każdej osoby.
Wejściówki i powtórki. Krótkie pytania na początku spotkania zmuszają do aktywnego przypomnienia informacji. Nie chodzi o uczenie się „pod kartkówkę”, tylko o sprawdzenie, czy wiedza nadal jest dostępna bez zaglądania do notatek. Prowadzący od razu widzi, do czego warto wrócić.
Tłumaczenie teorii. Nowy temat dzielimy na logiczne części. Zamiast przedstawiać serię wzorów do zapamiętania, pokazujemy, skąd wynikają, jakie mają ograniczenia i po czym rozpoznać sytuację, w której należy ich użyć.
Zadania wykonywane podczas spotkania. Po każdej części teorii pojawia się ćwiczenie. Najpierw prostsze i skupione na jednej umiejętności, później coraz bardziej zbliżone do problemów olimpijskich. Prowadzący obserwuje nie tylko odpowiedź, ale sposób dojścia do niej.
Stechiometria jako język obliczeń chemicznych. Mocno pracujemy nad stechiometrią: bilansowaniem, molami, składem mieszanin, stężeniami, wydajnością i kontrolą jednostek. Nie traktujemy jej jako jednego zamkniętego rozdziału. Wraca w chemii nieorganicznej, organicznej, fizycznej i analitycznej, dlatego z czasem staje się narzędziem, z którego korzystasz automatycznie.
Praca domowa. Zadania nie są przypadkowym dodatkiem. Każdy zestaw ma określoną funkcję: utrwalenie nowej techniki, połączenie jej z wcześniejszym materiałem, przygotowanie do kolejnego tematu albo sprawdzenie samodzielności. Ważna jest również poprawa błędów, nie tylko liczba wykonanych przykładów.
Grywalizacja. Cele tygodniowe, wyzwania i punkty mają wspierać regularność, podejmowanie prób i poprawę własnych wyników. Nie zamieniamy kursu w ranking zdolności. Nagradzamy zachowania, na które masz wpływ: wykonanie planu, systematyczność, analizę błędu, pomocne pytanie czy rozwiązanie zadania, które wcześniej cię blokowało.
Mentoring rozpoczyna się od krótkiego przeglądu tygodnia: co zostało wykonane, co zadziałało i gdzie pojawiła się trudność. Później mentor sprawdza wybrane rozwiązania, odpowiada na najważniejsze pytania i pomaga w temacie, którego nie udało się opanować samodzielnie.
Ostatnia część spotkania służy zaplanowaniu kolejnego tygodnia. Zadania są dopasowane do programu grupy, ale ich liczba i poziom uwzględniają twoją aktualną sytuację. Jeżeli zbliża się ważny sprawdzian szkolny, konkurs albo Folder Wstępny, wspólnie ustalacie priorytety.
Nie musisz wykonywać jej jednego dnia. Najczęściej lepiej rozłożyć ją na dwa lub trzy bloki, np. 2 godziny po pierwszych zajęciach, 2 godziny po drugich i 1 godzinę na poprawę błędów oraz powtórkę.
Przykładowy podział:
To przykład, nie uniwersalny obowiązek. Mentor może zmienić proporcje, jeśli dany tydzień wymaga więcej teorii, nadrobienia podstaw albo treningu przed testem.
Program obejmuje podstawy najważniejszych działów chemii olimpijskiej oraz niezbędne narzędzia matematyczne. Tematy są przeplatane w ciągu roku, dzięki czemu regularnie wracasz do wcześniej poznanych zależności i uczysz się wykorzystywać je w nowych kontekstach. W tej sekcji materiał został pogrupowany działami, aby łatwo było zobaczyć pełny zakres kursu. Terminy spotkań znajdują się osobno w harmonogramie zajęć.
Stechiometria nie jest na kursie jednorazowo „zaliczonym działem”. Wraca w chemii analitycznej, nieorganicznej, organicznej i fizycznej, aż staje się narzędziem, z którego korzystasz swobodnie.
Zajęcia teoretyczne w grupie online i stacjonarnej odbywają się według tego samego harmonogramu:
Poniższa tabela pokazują wszystkie terminy zajęć oraz najważniejsze przerwy i wydarzenia organizacyjne. Program merytoryczny znajduje się w osobnej sekcji i nie jest przypisany w tabeli do konkretnych dat. Daty I, II i III etapu są punktami kalendarza olimpijskiego, a nie regularnymi dwugodzinnymi zajęciami.
Zajęcia laboratoryjne odbywają się w soboty w godzinach 9:00–14:00.
Uczestnicy kursu online biorą udział w trzydniowych warsztatach laboratoryjnych. Każdy dzień obejmuje 8 godzin pracy, czyli łącznie 24 godziny zajęć. Warsztaty są odpowiednikiem dwóch miesięcy regularnych laboratoriów stacjonarnych.
1300 zł miesięcznie
Cena jest taka sama dla grupy online i stacjonarnej. Część teoretyczna obejmuje:
Dodatkowo 1000 zł miesięcznie w miesiącach, w których odbywają się laboratoria.
W wariancie stacjonarnym laboratoria odbywają się w kwietniu i maju 2027 roku. Oznacza to:
Łączna cena części teoretycznej i laboratoryjnej wynosi w tych miesiącach 2300 zł miesięcznie.
Dla uczestników online odpowiednikiem dwóch miesięcy laboratoriów stacjonarnych są trzydniowe warsztaty obejmujące łącznie 24 godziny pracy. Koszt całego warsztatu wynosi 2000 zł, a dokładny termin zostanie podany wkrótce.
Nie wiesz, którą formę albo poziom wybrać? Podczas bezpłatnej konsultacji porozmawiamy o twoim doświadczeniu, możliwościach czasowych i celu. Jeżeli Kurs Srebrny nie będzie właściwym rozwiązaniem, powiemy to wprost i wskażemy lepszy następny krok.
Nasi prowadzący sami startowali w Olimpiadzie Chemicznej lub od lat przygotowują do niej uczniów. Znają nie tylko materiał, ale również momenty, w których najczęściej pojawia się blokada: pierwsze spotkanie z akademicką książką, pusta kartka przy długim zadaniu, spadek regularności i stres przed zawodami.
Kameralna grupa pozwala im zobaczyć nie tylko końcową odpowiedź, lecz także sposób, w jaki myślisz. Dzięki temu informacja zwrotna dotyczy rzeczywistej przyczyny błędu, a nie wyłącznie poprawnego wyniku.
Najwięcej o kursie mówią nie hasła, lecz doświadczenia osób, które zaczynały z podobnymi wątpliwościami. Posłuchaj, jak wyglądały ich pierwsze miesiące nauki, co pomogło im utrzymać regularność i w którym momencie zadania olimpijskie przestały być „nie do ruszenia”.
Nie. Kurs Srebrny powstał dla uczniów, którzy dopiero rozpoczynają przygotowania. Nie musisz znać całego materiału licealnego ani potrafić rozwiązywać pełnych zadań olimpijskich. Sprawdzimy twój punkt startowy i pokażemy, od czego zacząć.
Nie. Początek liceum daje największy zapas czasu na spokojne zbudowanie podstaw, wielokrotne utrwalenie wiedzy i zdobywanie doświadczenia konkursowego. Nie oznacza to, że sukces przyjdzie natychmiast — ale im wcześniej zaczniesz pracować w dobrej kolejności, tym mocniejszy fundament zbudujesz na kolejne lata.
Na początku współpracy przechodzisz indywidualną diagnozę podczas mentoringu. Grupa Srebrna rozpoczyna naukę od podstaw chemii olimpijskiej, a prowadzący pracuje z maksymalnie 6–8 uczniami, dzięki czemu może obserwować postęp każdej osoby. Plan pracy własnej jest dobierany indywidualnie, nawet jeśli grupa realizuje wspólny program.
Nie będziemy sztucznie zatrzymywać twojego rozwoju. Jeżeli wyniki zadań, testów i obserwacja prowadzącego pokażą, że poziom Srebrny przestał być wystarczającym wyzwaniem, porozmawiamy o przeniesieniu do odpowiedniej grupy wyższego poziomu.
Nie oczekujemy identycznego tempa od wszystkich. Kameralna grupa daje przestrzeń na pytania, a mentoring pozwala wrócić do brakującej podstawy i dopasować pracę własną. Jeżeli trudność okaże się większa, wspólnie ustalimy plan jej nadrobienia zamiast pozostawiać cię z rosnącą zaległością.
Standardowy tydzień obejmuje 4 godziny zajęć grupowych, 45 minut mentoringu i około 5 godzin pracy własnej. Łącznie to około 9 godzin i 45 minut nauki. W kwietniu i maju uczniowie stacjonarni uczestniczą dodatkowo w pięciogodzinnych laboratoriach w wybrane soboty. Uczestnicy online realizują natomiast osobny, trzydniowy blok laboratoryjny po 8 godzin dziennie. Przed zapisem warto uczciwie sprawdzić, czy taki rytm można połączyć ze szkołą i innymi obowiązkami.
To zalecany punkt odniesienia, a nie identyczna norma dla każdego tygodnia i ucznia. Dokładny plan ustala mentor. Niektóre tematy będą wymagały więcej czasu, inne mniej. Ważniejsze od jednorazowego długiego maratonu jest regularne wykonywanie zaplanowanych zadań oraz poprawianie błędów.
Nie. Na pierwszym mentoringu otrzymasz wskazanie źródeł odpowiednich do aktualnego poziomu. Zaczynamy od niewielkiej liczby potrzebnych materiałów, a kolejne dokładamy wtedy, gdy rzeczywiście będą potrzebne. Na zajęciach dostajesz również uporządkowaną teorię i zestawy zadań.
Tak. Umiejętności laboratoryjne rozwijają się stopniowo i wymagają praktyki. Na poziomie Srebrnym uczysz się poprawnych nawyków, pracy ze sprzętem, obserwacji i wyciągania wniosków. Dzięki temu przed wyższymi etapami nie zaczynasz od zera. Laboratorium pomaga także lepiej zrozumieć teorię i zobaczyć, że chemia nie kończy się na kartce.
Zobacz, jak przygotowujemy uczniów bez dostępu do szkolnego laboratorium
Na zajęciach grupowych realizujesz uporządkowany program merytoryczny, poznajesz teorię i ćwiczysz strategie rozwiązywania zadań. Mentoring jest indywidualny: służy diagnozie, planowaniu pracy, analizie postępu i pomocy w problemach charakterystycznych właśnie dla ciebie. Obie formy uzupełnia praca własna, podczas której budujesz samodzielność.
Tak — wybierasz jedną z dostępnych grup podczas zapisu. Obie realizują ten sam program we wtorki i piątki w godzinach 16:30–18:30, a cena części teoretycznej wraz z cotygodniowym mentoringiem wynosi w obu wariantach 1300 zł miesięcznie. Grupa stacjonarna spotyka się w siedzibie placówki, natomiast grupa online na platformie EduSky. Różni się przede wszystkim organizacja laboratoriów: uczestnicy stacjonarni mają pięciogodzinne zajęcia w soboty w kwietniu i maju, a uczestnicy online trzydniowe warsztaty po 8 godzin dziennie. Szczegóły znajdziesz w sekcji Harmonogram zajęć.
Wiemy w życiu mogą zdarzyć się różne rzeczy i czasami uczeń nie jest w stanie uczestniczyć w zajęciach. Dlatego opracowaliśmy poszczególne zasady.
Zajęcia indywidualne i mentoring
W Ściślej Mówiąc widzimy że jednym z najważniejszych czynników na Olimpiadzie i w naszej współpracy jest systematyczność zajęć. Dlatego nie ma możliwości całkowitego odwołania zajęć indywidualnych i mentoringów i zwrotu kosztów za nie. Jednakże te zajęcia cechuje duża elastyczność terminów dlatego jeżeli uczeń nie może uczestniczyć w zajęciach indywidualnych lub mentoringu, nieobecność należy zgłosić nauczycielowi co najmniej 24 godziny przed planowanym rozpoczęciem zajęć i umówić się bezpośrednio z nim na odrobienie tych zajęć. Jeżeli nieobecność nie zostanie zgłoszona z wymaganym wyprzedzeniem, nauczyciel i tak poświęca czas dla ucznia a zajęcia uznaje się za zrealizowane, a wniesiona opłata nie podlega zwrotowi.
Zajęcia grupowe
Mamy możliwość nagrywania zajęć online i zajęć stacjonarnych. Jeżeli uczeń nie może uczestniczyć w zajęciach grupowych najpóźniej 30 min przed nimi musi zgłosić to nauczycielowi i poprosić o nagranie zajęć. Jeżeli nauczyciel nie dostanie infromacji o nieobecność z odpowiednim wyprzedzeniem nie jest zobowiązany do nagrywania zajęć. Zajęcia online z reguły automatycznie są nagrywane. Po zajęciach nauczyciel lub mentor udostępnia materiały wykorzystane podczas zajęć oraz nagranie z nich jeżeli takie zostało wykonane. W związku z tym nieobecność na zajęciach grupowych nie zwalnia z obowiązku wniesienia opłaty. Uczeń może obejrzeć nagranie zapoznać się z materiałym udostępnionymi przez nauczyciela a ewentualne wątpliwości wyjaśnić na mentoringu.
Nie. Żaden uczciwy kurs nie może zagwarantować wyniku zależnego od pracy ucznia, przebiegu zawodów i poziomu danej edycji. Bierzemy odpowiedzialność za jakość procesu: diagnozę, program, dobór materiałów, regularną informację zwrotną i reagowanie na trudności. Od ciebie potrzebujemy obecności, wykonywania planu i gotowości do samodzielnej pracy.
Tak. Jeżeli nie masz pewności, czy Kurs Srebrny pasuje do twojego poziomu i celu, umów bezpłatną konsultację. Porozmawiamy o twojej sytuacji i wskażemy najlepszy kolejny krok — także wtedy, gdy nie będzie nim zapis na ten kurs.
Umowy zawierane są mniej więcej do końca aktualnego roku szkolnego ale czas trwania danej umowy może się różnić w zależności od wybranego kursu.
Przygotowania do Olimpiady Chemicznej to długi proces wymagający systematycznej pracy.
Najgorszym co można zrobić w trakcie takich przygotowań to zrobić sobie od nich przerwę.
Chcemy dać Państwu możliwość wypowiedzenia umowy ponieważ uważamy że taka opcja tworzy odpowiednie warunki współpracy i równoważy siłę stron ale prosimy żeby nie traktować wypowiedzenia umowy jak przerwy od kursu jak już się rozstajemy to na dobre np z powodu rezygnacji z olimpiady, niepasującej metodologi nauczania itp.
Z kursu można zrezygnować w każdym momencie z zachowaniem 30-dniowego okresu wypowiedzenia.
Opłata za zajęcia jest wnoszona z góry za cały miesiąc, przelewem bankowym lub gotówką, do 7. dnia każdego miesiąca.
Ewentualne koszty dodatkowe, na przykład opłaty za zajęcia zorganizowane na indywidualną prośbę ucznia, mogą być rozliczane na bieżąco lub doliczane do rozliczenia na koniec miesiąca.
Zapis na kurs odbywa się za pośrednictwem Formularza zapisu, dostępnego na stronie internetowej lub przesłanego w wiadomości e-mail albo SMS.
Podczas zapisu należy:
wybrać odpowiedni kurs,
uzupełnić wymagane dane,
podpisać umowę o świadczenie usług edukacyjnych za pomocą kodu SMS.
Po zakończeniu zapisu tworzone są konta ucznia i rodzica na platformie EduSky:
scislejmowiac.edusky.pl
Po zapisaniu na kurs i podpisaniu umowy uczeń oraz rodzic otrzymują wiadomość e-mail z linkiem umożliwiającym wybór mentora oraz terminu mentoringu.
EduSky to platforma wykorzystywana przez nas do organizacji kursów i obsługi zajęć. Umożliwia między innymi:
zapis na kurs i podpisanie umowy,
sprawdzanie kalendarza zajęć,
udział w zajęciach online,
dostęp do materiałów edukacyjnych i nagrań,
przesyłanie prac domowych,
kontakt z nauczycielem,
zapisy na dodatkowe zajęcia i wydarzenia,
sprawdzanie płatności i rozliczeń.
Z platformy korzystają zarówno uczniowie, jak i rodzice. Każda z tych osób otrzymuje własne konto z dostępem do odpowiednich funkcji i informacji.
Jeżeli jesteś w I lub II klasie liceum, właśnie czas może być twoją największą przewagą. Na Kursie Srebrnym wykorzystasz go na zbudowanie podstaw, nauczenie się właściwego sposobu pracy i zdobycie pierwszego doświadczenia w Olimpiadzie Chemicznej.
Zacznij od diagnozy, konkretnego planu i pierwszego tygodnia, który naprawdę da się wykonać.
Masz pytanie organizacyjne? Napisz na kontakt@scislejmowiac.pl.
Liczba miejsc jest ograniczona – im wcześniej się zapiszesz, tym więcej zyskasz!
Nie pozwól, żeby stres Cię zjadł — sprawdź się w kontrolowanych warunkach i zyskaj przewagę.
Liczba miejsc jest ograniczona – im wcześniej się zapiszesz, tym więcej zyskasz!
Nie pozwól, żeby stres Cię zjadł — sprawdź się w kontrolowanych warunkach i zyskaj przewagę.
