- kontakt@scislejmowiac.pl
- +48 578 303 504
Oferujemy pełne wsparcie w drodze po tytuł laureata i finalisty Olimpiady Chemicznej.
Budujemy solidne fundamenty od pierwszej klasy liceum i towarzyszymy uczniom na każdym etapie – od praktycznych zajęć laboratoryjnych i próbnych etapów, po zaawansowane, specjalistyczne przygotowanie do finału.
Przekuj marzenia w realne działanie!
Dołącz do nas!
LAUREATÓW
FINALISTÓW
sumaryczna liczba finalistów i laureatów uczestniczących w kursach Ściślej Mówiąc od początku jego założenia (4 lata)
Nasze wyniki nie biorą się z przypadku
To efekt regularnej pracy, dobrze zaplanowanego procesu, analizy błędów i przede wszystkim wsparcia ucznia w pracy własnej między zajęciami.
Osiągaj wybitne wyniki dzięki indywidualnemu podejściu i sprawdzonej metodologii
Pomagamy ambitnym uczniom zdobywać tytuły laureatów i finalistów Olimpiady Chemicznej, niezależnie od ich obecnego poziomu zaawansowania. Nasz system opiera się na przemyślanym połączeniu samodzielnej pracy ucznia z kompleksowym wsparciem ekspertów.
Co składa się na nasz system przygotowań?
Zajęcia w kameralnych grupach – sprzyjająca dyskusji atmosfera i praca w niewielkich zespołach.
Indywidualny mentoring – regularne spotkania 1 na 1, podczas których wyznaczamy cele, śledzimy postępy i dobieramy spersonalizowaną ścieżkę rozwoju.
Próbne etapy i testy okresowe – regularny, precyzyjny feedback, który pozwala realnie ocenić Twój poziom przygotowania.
Zajęcia laboratoryjne – praktyczne opanowanie części doświadczalnej połączone z fascynującą pracą w laboratorium.
Metody efektywnej nauki – sprawdzone techniki zapamiętywania i rozwiązywania zadań, które znacząco przyspieszają przyswajanie wiedzy.
Dołącz do nas, wyznacz swój cel i przejdź drogę na olimpijskie podium pod opieką doświadczonych mentorów.
Chcesz zostać laureatem lub finalistą jak oni?
Trafiłeś idealnie!
Nasi kursanci co roku zostają finalistami i laureatami, realizując swoje cele i marzenia.
Co roku mamy ucznia na uczniów na olimpiadzie międzynarodowej.
Być może czytasz kolejne książki, oglądasz rozwiązania i poświęcasz chemii coraz więcej czasu, ale nadal nie masz pewności, czy uczysz się właściwych rzeczy. A może teorię już znasz, tylko nie potrafisz wykorzystać jej w zadaniach albo trudno ci utrzymać regularność.
Nie każdy uczeń ma wszystkie opisane niżej problemy. Sprawdź, które sytuacje brzmią znajomo — i zobacz, jak pomagamy przejść od „nie wiem, co dalej” do konkretnego sposobu przygotowania.
Dlaczego pojawia się ten problem?
Teoria potrzebna na Olimpiadzie Chemicznej zdecydowanie wykracza poza materiał szkolny. Pojawiają się w niej trudne, skomplikowane i abstrakcyjne zagadnienia, których nie da się zrozumieć wyłącznie przez zapamiętanie definicji oraz wzorów.
Dodatkową trudnością jest sposób przedstawiania tej wiedzy. Polecane książki i skrypty często zostały napisane z myślą o studentach, dlatego zakładają znajomość wielu pojęć i pomijają kroki, które dla licealisty wcale nie są oczywiste. Możesz więc czytać kolejne strony, ale nadal nie widzieć, jak poszczególne informacje łączą się ze sobą ani do czego będą potrzebne w zadaniach.
Bez zrozumienia teorii nie jesteś w stanie przejść do skutecznego rozwiązywania zadań z danego tematu. Na Olimpiadzie nie rozpoznajesz potrzebnych zależności, nie wiesz, od czego zacząć, i tracisz punkty z całych podpunktów — nawet jeżeli wcześniej poświęciłeś czas na przeczytanie materiału.
Nasi prowadzący sami przechodzili przez kolejne etapy Olimpiady Chemicznej i od lat przygotowują do niej uczniów. Dzięki temu wiedzą, które elementy poszczególnych zagadnień są najważniejsze, co najczęściej utrudnia ich zrozumienie i jak wyjaśnić skomplikowaną teorię w sposób przystępny dla licealisty.
Rozbijamy trudne tematy na mniejsze kroki i tłumaczymy je prostym językiem, ale bez spłycania chemii. Pokazujemy, skąd wynikają poszczególne zależności, jak łączą się ze sobą oraz w jaki sposób wykorzystuje się je w zadaniach olimpijskich.
Na zajęciach grupowych stosujemy również metody skutecznej nauki. Teorię regularnie przeplatamy zadaniami, dzięki czemu od razu sprawdzasz, czy rozumiesz nowe pojęcie i potrafisz zastosować je w praktyce. Prowadzący widzi wtedy, w którym miejscu pojawia się trudność, i może wyjaśnić dany fragment w inny sposób.
Zajęcia odbywają się dwa razy w tygodniu po dwie godziny. Mamy więc czas dokładnie omówić skomplikowane zagadnienia, odpowiedzieć na pytania, przećwiczyć ich zastosowanie i upewnić się, że możesz samodzielnie przejść do zadań olimpijskich.
Dzięki temu teoria przestaje być zbiorem niezrozumiałych definicji i wzorów. Na zawodach łatwiej rozpoznajesz omawiane zagadnienie, dobierasz właściwe zależności i potrafisz rozpocząć rozwiązanie. Wykonujesz więcej podpunktów z danego tematu, a twoje przygotowanie przekłada się na większą liczbę punktów zdobytych na etapie.
Dlaczego pojawia się ten problem?
Niemal każdy uczeń — niezależnie od swojego poziomu — trafia podczas przygotowań na kilka tematów, których nie potrafi zrozumieć. Być może już próbowałeś się ich nauczyć: przeczytałeś polecaną książkę, zrobiłeś notatki, obejrzałeś rozwiązania, a nawet wracałeś do danego rozdziału kilka razy. Mimo włożonego wysiłku nadal nie potrafisz własnymi słowami wyjaśnić, o co w nim chodzi.
Nie musi to oznaczać, że brakuje ci zdolności. Teoria olimpijska jest po prostu trudna, abstrakcyjna i często opisana językiem przeznaczonym dla studentów. Jedno zagadnienie może wymagać jednoczesnego zrozumienia kilku zależności, których nie da się nauczyć na pamięć. Jeśli nikt nie pokaże ci ich krok po kroku i nie sprawdzi, w którym dokładnie miejscu tracisz zrozumienie, kolejne czytanie tego samego rozdziału niewiele zmienia.
W rezultacie poświęcasz dużo czasu na naukę, ale nadal omijasz zadania z tego tematu albo zatrzymujesz się już na pierwszym podpunkcie. Ponieważ zagadnienia olimpijskie często łączą się ze sobą, jedna niezrozumiana część teorii może blokować również kolejne działy. Na Olimpiadzie oznacza to utratę punktów z całego zadania, mimo że wcześniej wielokrotnie próbowałeś się do niego przygotować.
Nasi prowadzący sami przechodzili przez kolejne etapy Olimpiady Chemicznej i od lat przygotowują do niej uczniów. Dzięki temu wiedzą, które elementy poszczególnych zagadnień sprawiają najwięcej trudności, jakie błędne wyobrażenia najczęściej blokują zrozumienie oraz w jaki sposób wyjaśnić ten sam problem z kilku różnych stron.
Na zajęciach grupowych skomplikowaną teorię rozbijamy na mniejsze kroki i tłumaczymy prostym językiem, ale bez spłycania chemii. Nie kończymy na samym wykładzie. Każdy fragment teorii przeplatamy odpowiednio dobranymi zadaniami, abyś od razu sprawdził, czy naprawdę rozumiesz nowe pojęcie i potrafisz się nim posłużyć. Jeżeli nadal coś jest niejasne, podczas mentoringu prowadzący może znaleźć miejsce, w którym pojawiła się luka, i wyjaśnić je inaczej.
Zajęcia odbywają się dwa razy w tygodniu po dwie godziny. Mamy więc czas nie tylko przedstawić materiał, lecz także zatrzymać się przy trudniejszych zależnościach, odpowiedzieć na pytania, przećwiczyć ich zastosowanie i upewnić się, że możesz samodzielnie przejść do zadań olimpijskich.
Dzięki temu temat, który wcześniej wydawał się całkowicie niezrozumiały, przestaje blokować dalsze przygotowania. Na zawodach łatwiej rozpoznajesz związane z nim zagadnienie, dobierasz właściwe zależności i potrafisz rozpocząć rozwiązanie. Zamiast omijać całe zadanie, wykonujesz kolejne podpunkty i zdobywasz punkty z obszaru, który wcześniej pozostawał poza twoim zasięgiem.
Dlaczego pojawia się ten problem?
Zrozumienie teorii nie oznacza jeszcze, że automatycznie potrafisz rozwiązać zadanie olimpijskie. Zadania są wieloetapowe, zawierają dużo informacji i często łączą kilka zagadnień jednocześnie. Na rozwiązanie jednego z pięciu zadań podczas zawodów przypada średnio około godziny, więc ich długość i złożoność są częścią wyzwania.
Kiedy nie wiesz, jak podzielić zadanie na mniejsze kroki, łatwo uznać, że nadal brakuje ci wiedzy. Odkładasz więc rozwiązywanie zadań i wracasz do czytania kolejnych rozdziałów.
Po kilku miesiącach możesz wiedzieć znacznie więcej, a mimo to nadal nie potrafić rozpocząć rozwiązania. Na Olimpiadzie kończy się to pustą kartką, niedokończonymi zadaniami albo małą liczbą punktów pomimo dużej wiedzy.
Udostępniamy bazę zadań posegregowanych według tematów i poziomu trudności. Po przerobieniu danego zagadnienia otrzymujesz zadania, do których masz już wystarczające podstawy teoretyczne. Wiesz więc, że problemem nie jest brak kolejnej książki, tylko sposób analizowania zadania.
Na dedykowanych zajęciach grupowych pokazujemy, jak oddzielić ważne dane od informacji dodatkowych, rozpoznać właściwe zagadnienie, podzielić problem na etapy i zaplanować kolejność obliczeń. Uczymy konkretnych strategii dla powtarzających się typów zadań oraz technik przyspieszających ich rutynowe elementy.
Nie oglądasz wyłącznie gotowych rozwiązań. Uczysz się procesu, który pozwala samodzielnie znaleźć punkt zaczepienia. Dzięki temu na zawodach szybciej rozpoczynasz zadanie, docierasz do większej liczby podpunktów i zdobywasz również punkty częściowe, zamiast oddawać pustą kartkę. W efekcie twoja wiedza przekłada się na wyższy wynik całego etapu.
Dlaczego pojawia się ten problem?
W zadaniach obliczeniowych rzadko chodzi wyłącznie o podstawienie liczb do wzoru. Najpierw trzeba zbudować chemiczny model sytuacji, przyjąć odpowiednie założenia, zapisać zależności, a dopiero później wykonać obliczenia.
Jeżeli próbujesz robić wszystko jednocześnie, łatwo zgubić jednostkę, znak, współczynnik stechiometryczny albo jedną z niewiadomych. Niewielki błąd na początku może wpłynąć na całe dalsze rozwiązanie. Po kilku takich próbach zaczynasz podważać nawet poprawne obliczenia, sprawdzasz każdy krok kilka razy i tracisz czas.
Na Olimpiadzie jeden błąd może pociągnąć za sobą kolejne, a brak uporządkowanego zapisu utrudnia zdobycie punktów częściowych. W rezultacie tracisz punkty nie dlatego, że nie znasz chemii, lecz dlatego, że nie potrafisz przeprowadzić i zapisać obliczeń w kontrolowany sposób.
Na zajęciach grupowych uczymy stałego sposobu pracy: wypisania danych i szukanych wielkości, zbudowania modelu chemicznego, zapisania potrzebnych równań, wykonania obliczeń oraz sprawdzenia, czy wynik ma sens fizyczny i chemiczny.
Ćwiczymy osobno powtarzalne elementy, a następnie łączymy je w coraz bardziej rozbudowane problemy. Prowadzący pokazuje nie tylko poprawne rachunki, lecz także tok myślenia, moment podejmowania decyzji i sposoby kontrolowania wyniku.
Analizujemy również twoje błędy, aby ustalić, czy ich przyczyną jest chemia, matematyka, nieuważne czytanie polecenia czy organizacja zapisu. Dzięki temu na zawodach popełniasz mniej przypadkowych błędów, łatwiej kontrolujesz wynik i zapisujesz rozwiązanie w sposób pozwalający otrzymać punkty również za poprawne etapy rozumowania. Kończysz więcej obliczeń i zostaje ci więcej czasu na pozostałe zadania, co bezpośrednio zwiększa liczbę punktów zdobytych na danym etapie.
Dlaczego pojawia się ten problem?
Część B może wprowadzać zaawansowane zagadnienia istotne na dalszych etapach Olimpiady. Samo zadanie nie mówi jednak dokładnie, jak dużo trzeba się nauczyć ani od jakich podstaw zacząć.
Możesz znaleźć artykuł naukowy, skrypt akademicki albo kilkusetstronicową książkę, ale nadal nie wiedzieć, które fragmenty będą potrzebne. Łatwo utknąć w szczegółach, które nie pomagają rozwiązać zadania, albo przeczytać zbyt mało i nie zauważyć najważniejszej zależności.
Czas ucieka, kolejne zadania czekają, a część B zaczyna wyglądać jak osobny dział chemii, którego nie da się opanować. Jeżeli podobne zagadnienie pojawi się na Olimpiadzie, możesz go nie rozpoznać albo nie umieć zastosować teorii, przez co tracisz znaczną część punktów z całego zadania.
Na zajęciach grupowych analizujemy aktualną część B i rozbijamy każde zagadnienie na mniejsze moduły: potrzebne podstawy, nową teorię, najważniejsze narzędzia oraz zadania, na których można przećwiczyć ich zastosowanie.
Podczas mentoringu wskazujemy konkretne źródła i fragmenty materiałów oraz pomagamy zaplanować pracę, dzięki czemu nie musisz przedzierać się przez całą literaturę. Zaczynamy od prostszych przykładów, a następnie przechodzimy do problemów zbliżonych poziomem do zadań olimpijskich.
Uczysz się nie tylko rozwiązania jednego zadania z Folderu. Jeżeli podobne zagadnienie wróci na II lub III etapie w zmienionej formie, potrafisz je rozpoznać, odtworzyć potrzebne zależności i wykorzystać je w rozwiązaniu. Pozwala ci to zdobyć punkty z podpunktów, które bez takiego przygotowania mogłyby pozostać całkowicie nierozwiązane.
Dlaczego pojawia się ten problem?
Po opanowaniu podstaw dalszy postęp często przestaje być tak widoczny. Ponowne przeczytanie tej samej książki daje poczucie pracy, ale niekoniecznie rozwija umiejętności potrzebne na wyższych etapach.
Zadania z II i III etapu wymagają głębszego łączenia tematów, większej samodzielności i radzenia sobie z problemami, których nie można rozwiązać jednym poznanym schematem. Nie wystarczy więc robić więcej tego samego. Trzeba ustalić, które fundamenty są już mocne, czego jeszcze brakuje i jak przejść od zadań podstawowych do zaawansowanych.
Bez takiej diagnozy możesz miesiącami pozostawać na bezpiecznym poziomie. Dopiero podczas II etapu okazuje się wtedy, że znasz podstawy, ale nie potrafisz wykorzystać ich w zadaniach przekrojowych, przez co rozwiązujesz tylko początkowe podpunkty i zdobywasz zbyt mało punktów, aby walczyć o kolejny etap.
Najpierw podczas mentoringu sprawdzamy twój poziom na zadaniach, a nie wyłącznie na podstawie listy przeczytanych książek. Ustalamy, które obszary są opanowane, gdzie występują luki i czy główną barierą jest wiedza, strategia rozwiązywania, zapis czy praca pod presją czasu.
Następnie na zajęciach grupowych przechodzimy do materiałów z części B oraz archiwalnych zadań z II i III etapu. Dobieramy je tak, aby poziom trudności wzrastał stopniowo, a każde kolejne zadanie rozwijało konkretną umiejętność. Jeżeli twoim celem jest finał, uwzględniamy również zajęcia laboratoryjne.
Dzięki temu nie powtarzasz bez końca materiału, który już znasz. Ćwiczysz dokładnie te umiejętności, za które przyznawane są punkty na wyższych etapach: łączenie tematów, uzasadnianie wniosków, rozwiązywanie wieloetapowych problemów i poprawny zapis. Pozwala ci to docierać dalej w trudnych zadaniach i zdobywać więcej punktów na II oraz III etapie.
Dlaczego pojawia się ten problem?
W wielu szkołach zajęcia z chemii ograniczają się do teorii albo doświadczeń wykonywanych przez nauczyciela. Nawet jeżeli szkoła posiada pracownię, możesz nie mieć możliwości samodzielnego korzystania ze sprzętu, odczynników i szkła laboratoryjnego wystarczająco często, aby przygotować się do Olimpiady.
Tymczasem części laboratoryjnej nie da się opanować wyłącznie przez czytanie instrukcji i oglądanie filmów. Możesz znać zasadę miareczkowania, sączenia, krystalizacji czy analizy jakościowej, ale dopiero podczas samodzielnej pracy uczysz się poprawnie wykonywać kolejne czynności, zauważać istotne zmiany i reagować, gdy doświadczenie nie przebiega zgodnie z planem.
W laboratorium znaczenie mają również rzeczy, których trudno nauczyć się z książki: właściwa organizacja stanowiska, precyzyjne odmierzanie, poprawne posługiwanie się szkłem, unikanie zanieczyszczeń, kontrolowanie czasu oraz rzetelne zapisywanie obserwacji i wyników.
Bez praktyki nawet bardzo dobra wiedza teoretyczna może nie przełożyć się na wynik części laboratoryjnej. Możesz stracić czas na przygotowanie aparatury, popełnić prosty błąd techniczny, otrzymać nieprawidłowy wynik albo nie zauważyć ważnej obserwacji. W konsekwencji tracisz punkty nie dlatego, że nie znasz chemii, lecz dlatego, że wcześniej nie miałeś możliwości przećwiczenia jej w praktyce.
Zapewniamy ci dostęp do wyposażonego laboratorium, potrzebnego sprzętu, szkła i odczynników. Podczas zajęć laboratoryjnych nie ograniczasz się do obserwowania doświadczeń wykonywanych przez prowadzącego — samodzielnie realizujesz kolejne etapy pracy laboratoryjnej.
Ćwiczymy czynności i metody potrzebne podczas Olimpiady: planowanie doświadczenia, przygotowanie stanowiska, wykonywanie pomiarów, prowadzenie reakcji, rozdzielanie mieszanin, analizowanie próbek oraz zapisywanie obserwacji, wyników i wniosków. Uczysz się również organizować pracę tak, aby wykonać zadanie dokładnie i zmieścić się w wyznaczonym czasie.
Zajęcia prowadzą doświadczeni olimpijczycy, którzy znają wymagania części laboratoryjnej od środka. Obserwują sposób, w jaki pracujesz, i od razu korygują niewłaściwą technikę. Nie dowiadujesz się jedynie, że wynik jest błędny — analizujemy, w którym momencie pojawił się problem i co zrobić, aby następnym razem go uniknąć.
Zaczynamy od podstawowych czynności, a następnie przechodzimy do coraz bardziej złożonych doświadczeń i zadań zbliżonych do poziomu olimpijskiego. Organizujemy zarówno regularne zajęcia laboratoryjne, jak i intensywne warsztaty dla uczniów, którzy nie mogą systematycznie przyjeżdżać do Warszawy.
Dzięki temu podczas właściwej części laboratoryjnej nie widzisz używanego sprzętu i metod po raz pierwszy. Sprawniej przygotowujesz stanowisko, wykonujesz doświadczenia z większą dokładnością, szybciej zauważasz istotne obserwacje i potrafisz poprawnie opracować wyniki. Popełniasz mniej błędów technicznych, kończysz więcej elementów zadania i zdobywasz więcej punktów za umiejętności, które wcześniej przećwiczyłeś w rzeczywistym laboratorium.
Dlaczego pojawia się ten problem?
Przygotowania olimpijskie wymagają samodzielności, ale nie każde utknięcie prowadzi do wartościowego odkrycia. Czasami przez kilka godzin próbujesz rozwiązać zadanie, nie wiedząc, że brakuje ci jednej zależności, inaczej zapisanego równania albo pomysłu z wcześniejszego działu.
Jeżeli zbyt szybko przeczytasz pełne rozwiązanie, możesz odnieść wrażenie, że wszystko jest już jasne. Przy kolejnym podobnym zadaniu problem jednak wraca. Jeśli natomiast zbyt długo walczysz bez żadnej wskazówki, rośnie frustracja, a zaległości zaczynają się kumulować.
Jedno zadanie potrafi zatrzymać cały plan nauki, a ty ćwiczysz znacznie mniej problemów, niż zakładałeś. Na Olimpiadzie podobna blokada może zabrać dużą część dostępnego czasu i sprawić, że nie zdobędziesz punktów ani z tego zadania, ani z kolejnych, do których nie zdążysz przejść.
Podczas pracy własnej nie zostajesz sam z zadaniem, które cię blokuje. Na zajęciach grupowych lub podczas mentoringu możesz pokazać dokładnie, w którym miejscu utknąłeś. Prowadzący nie musi od razu podawać całego rozwiązania. Najpierw pomaga ustalić, czy brakuje ci wiedzy, właściwego sposobu spojrzenia, czy jednego kroku łączącego dotychczasowe rozumowanie.
Otrzymujesz wskazówkę dopasowaną do danego momentu, aby nadal samodzielnie dokończyć rozwiązanie. Później analizujemy, po czym można było rozpoznać właściwą drogę.
Z czasem szybciej wychodzisz z podobnych blokad również podczas zawodów. Zamiast długo krążyć w miejscu, wykonujesz dostępne podpunkty, zdobywasz za nie punkty częściowe i w odpowiednim momencie przechodzisz dalej. Chronisz czas potrzebny na pozostałe zadania, dzięki czemu zwiększasz łączną liczbę punktów zdobytych w całym arkuszu.
Dlaczego pojawia się ten problem?
Na stronie Olimpiady znajduje się długa lista książek, Folder Wstępny i wiele archiwalnych arkuszy. Jednocześnie możesz jeszcze nie potrafić rozwiązać ani jednego pełnego zadania. Nie wiesz, które materiały rzeczywiście sprawdzają się w przygotowaniach ani czego Olimpiada będzie od ciebie wymagała na obecnym poziomie.
Bez doświadczenia trudno ocenić, czy najpierw uczyć się chemii organicznej, fizycznej czy analitycznej, jak dokładnie przerabiać poszczególne tematy i kiedy rozpocząć zadania olimpijskie. Każde źródło proponuje trochę inną drogę.
W rezultacie zaczynasz od zbierania książek, przeskakujesz między materiałami albo wybierasz zagadnienia, które są jeszcze zbyt trudne. Czas mija, a ty nie budujesz podstaw potrzebnych do rozwiązywania zadań. Na I etapie rozpoznajesz wtedy zbyt mało tematów i zdobywasz mniej punktów, niż pozwalałyby na to czas oraz wysiłek włożone w przygotowania.
Sami startowaliśmy w Olimpiadzie Chemicznej, osiągaliśmy w niej sukcesy, a od lat przygotowujemy do niej kolejnych uczniów. Nasze doświadczenie oraz wyniki podopiecznych pozwalają nam ocenić, co rzeczywiście sprawdza się na każdym poziomie przygotowania.
Na początku mentoringu sprawdzamy twój poziom, dotychczasowe doświadczenie, dostępny czas oraz cel. Na tej podstawie układamy plan zawierający kolejność tematów, konkretne materiały i zadania do wykonania podczas pracy własnej. Nie dostajesz polecenia „naucz się chemii organicznej”, lecz informację, co dokładnie zrobić w najbliższym tygodniu i po czym poznać, że można przejść dalej.
Dzięki temu od początku rozwijasz wiedzę i umiejętności przydatne w zadaniach olimpijskich. Przed zawodami masz przećwiczone najważniejsze zagadnienia oraz wystarczającą liczbę odpowiednio dobranych zadań. Na etapie szybciej rozpoznajesz więc problemy, potrafisz rozpocząć więcej rozwiązań i zdobywasz więcej punktów z materiału, na który poświęciłeś czas.
Dlaczego pojawia się ten problem?
Jednego dnia czytasz chemię organiczną, następnego próbujesz trudnego zadania z równowag, a później znajdujesz nową książkę i zaczynasz kolejny temat. Nie wiesz, które materiały rzeczywiście przygotowują do Olimpiady, więc wybierasz to, co akurat wydaje się ciekawe, trudne albo pilne.
Każda z tych rzeczy może być wartościowa, ale bez odpowiedniej kolejności wiedza pozostaje fragmentaryczna. Możesz znać zaawansowane szczegóły z jednego działu, a jednocześnie nie mieć podstaw potrzebnych do rozwiązania znacznie prostszego zadania.
Po kilku miesiącach masz za sobą wiele godzin pracy, ale nadal trudno wskazać obszar opanowany od teorii aż po zadania olimpijskie. Podczas zawodów nie potrafisz połączyć rozproszonych wiadomości, zatrzymujesz się w połowie rozwiązań i tracisz punkty w kilku zadaniach jednocześnie.
Dzięki doświadczeniu zdobytemu podczas własnych startów oraz wieloletniego przygotowywania uczniów wiemy, jakie metody i materiały sprawdzają się na konkretnych etapach przygotowania. Nie wybieramy tematów przypadkowo — uwzględniamy zależności między nimi oraz wymagania zadań olimpijskich.
Na mentoringu porządkujemy materiały i ustalamy kolejność pracy własnej. Dzielimy przygotowania na krótsze etapy zakończone konkretnym rezultatem: opanowaniem teorii, rozwiązaniem zadań podstawowych, przejściem do zadań olimpijskich i sprawdzeniem wiedzy.
Co tydzień wiesz, co jest priorytetem, co może poczekać i czego nie warto jeszcze rozpoczynać. Dzięki temu twoja wiedza tworzy spójną całość, którą potrafisz wykorzystać w pełnym arkuszu. Na zawodach rozpoznajesz więcej zależności, poprawnie wykonujesz więcej kroków i zdobywasz punkty w większej liczbie zadań, zamiast mieć pojedyncze fragmenty wiedzy, których nie umiesz połączyć.
Dlaczego pojawia się ten problem?
„Przygotować się do Olimpiady” to ogromne i mało konkretne zadanie. Kiedy nie wiadomo, od czego zacząć ani ile pracy wystarczy na dany dzień, łatwo odłożyć naukę do momentu, w którym będzie więcej czasu, energii albo motywacji.
Pojawia się kilka dni przerwy, później zaległości zaczynają wyglądać na zbyt duże, a powrót staje się jeszcze trudniejszy. Nauka zaczyna kojarzyć się głównie z poczuciem winy i nadrabianiem.
Tuż przed zawodami próbujesz zrobić w kilka tygodni to, co miało być rozłożone na kilka miesięcy. Nie masz czasu na utrwalenie wiadomości ani przećwiczenie pełnych zadań, dlatego na Olimpiadzie wolniej przypominasz sobie potrzebne zależności, popełniasz więcej błędów i zdobywasz mniej punktów.
Podczas mentoringu dzielimy przygotowania na krótkie zadania możliwe do wykonania w ramach pracy własnej w ciągu tygodnia. Ustalamy plan pasujący do szkoły, sprawdzianów i pozostałych obowiązków — ambitny, ale możliwy do utrzymania.
Zajęcia grupowe odbywają się w stałych terminach. Nie musisz za każdym razem podejmować decyzji, czy dzisiaj znajdziesz motywację. Przychodzisz na zajęcia i przerabiasz kolejny zaplanowany temat. Sam udział sprawia, że co tydzień przesuwasz przygotowania do przodu.
Podczas mentoringu sprawdzamy wykonanie planu i analizujemy trudności. Towarzyszy ci również grupa rówieśników, którzy mierzą się z podobnym wyzwaniem, co pomaga utrzymać zaangażowanie.
Regularna praca sprawia, że wiedza jest wielokrotnie utrwalana, a schematy rozwiązywania stają się bardziej automatyczne. Na zawodach szybciej przypominasz sobie potrzebne informacje, popełniasz mniej błędów wynikających z braku wprawy i masz więcej czasu na kolejne zadania. Dzięki temu regularność przekłada się na większą liczbę poprawnie rozwiązanych podpunktów i wyższy wynik etapu.
Dlaczego pojawia się ten problem?
Zakres Olimpiady jest tak szeroki, że próba perfekcyjnego opanowania każdego tematu może pochłonąć nieograniczoną ilość czasu. Im więcej się uczysz, tym więcej nowych zagadnień zauważasz. Zamiast rosnącej pewności pojawia się wrażenie, że materiału ciągle przybywa.
Dużą część czasu pochłania samo szukanie źródeł, porównywanie książek i wybieranie zadań. Możesz spędzić kilka dni nad jednym tematem, zanim w ogóle dojdziesz do pierwszego zadania olimpijskiego.
W efekcie zabraknie czasu na część ważnych zagadnień, powtórki i pełne arkusze. Na Olimpiadzie trafisz wtedy na więcej tematów, których nie zdążyłeś przećwiczyć, a brak doświadczenia z pełnymi zadaniami sprawi, że nie wykorzystasz całego dostępnego czasu i stracisz możliwe do zdobycia punkty.
Wykonujemy część najbardziej czasochłonnej pracy za ciebie. Analizujemy literaturę, wybieramy potrzebne fragmenty, szukamy odpowiednich zadań i układamy je według tematu oraz poziomu trudności.
Na zajęciach grupowych przekazujemy wiedzę w skondensowany sposób. Zamiast samodzielnie spędzać wiele godzin na ustalaniu, czego właściwie powinieneś się nauczyć, po jednych zajęciach możesz rozpocząć rozwiązywanie odpowiednio dobranych zadań z Olimpiady Chemicznej.
Podczas mentoringu układamy również plan wstecz od terminu zawodów i dzielimy materiał na zagadnienia konieczne, ważne oraz dodatkowe. Pozostawiamy czas na powtórki, zadania przekrojowe i próbne etapy.
Dzięki temu szybciej przechodzisz od teorii do praktyki i w tym samym czasie rozwiązujesz więcej wartościowych zadań. Przed etapem znasz więcej potrzebnych tematów, rozpoznajesz więcej typów problemów i masz przećwiczony pełny arkusz. To zwiększa liczbę podpunktów, które potrafisz poprawnie wykonać, a tym samym liczbę punktów możliwych do zdobycia na zawodach.
Dlaczego pojawia się ten problem?
Opinia nauczyciela ma znaczenie, szczególnie kiedy dopiero zaczynasz i nie masz jeszcze wyników potwierdzających twoje możliwości. Jeżeli regularnie słyszysz, że Olimpiada nie jest dla ciebie, zacząłeś za późno albo inni są znacznie lepsi, z czasem możesz zacząć traktować te słowa jak obiektywną ocenę.
Ciągłe podważanie twoich możliwości stopniowo niszczy motywację. Pojawia się myśl: „skoro i tak nie mam szans, po co mam zaczynać?”. Aby uniknąć kolejnego rozczarowania, odkładasz trudne przygotowania i skupiasz się na łatwiejszych, bezpieczniejszych zadaniach szkolnych.
Im dłużej zwlekasz, tym większe stają się zaległości, a brak postępów zaczyna wyglądać jak potwierdzenie słów nauczyciela. Na Olimpiadę przychodzisz z mniejszą liczbą przepracowanych tematów i zadań, przez co zdobywasz mniej punktów — nie z powodu braku możliwości, lecz dlatego, że zwątpienie zatrzymało twoje przygotowania.
Podczas mentoringu nie odpowiadamy pustym zapewnieniem, że każdy może zostać laureatem. Sprawdzamy twój poziom, sposób pracy, dostępny czas i cel. Na tej podstawie otrzymujesz uczciwą informację o tym, co jest możliwe, co będzie wymagało najwięcej wysiłku i od czego warto zacząć.
Dbamy o to, abyś sam widział swoje postępy: coraz trudniejsze rozwiązane zadania i tematy, które wcześniej były poza twoim zasięgiem. Wyniki próbnych etapów dają ci obiektywną informację zwrotną, a na zajęciach grupowych wspierają cię prowadzący znający drogę olimpijską oraz uczniowie mierzący się z podobnymi trudnościami.
Zamiast opierać ocenę swoich szans na jednej opinii, opierasz ją na konkretnych wynikach własnej pracy. Dzięki temu rzadziej uciekasz od trudnych tematów, regularnie rozwiązujesz zadania i przychodzisz na Olimpiadę lepiej przygotowany. Większa liczba przepracowanych zagadnień oznacza więcej podpunktów, które jesteś w stanie rozpocząć i poprawnie zakończyć, a więc więcej punktów zdobytych na danym etapie.
Dlaczego pojawia się ten problem?
W domu możesz spokojnie rozwiązać zadanie, ale podczas sprawdzianu pojawia się pustka w głowie, pośpiech albo przekonanie, że każde potknięcie przekreśla cały wynik. Czytasz polecenia zbyt szybko, kilkukrotnie sprawdzasz te same obliczenia albo tracisz dużo czasu na pierwszym trudnym punkcie.
Jeżeli większość przygotowań odbywa się bez limitu czasu i bez oceniania, nie masz okazji przećwiczyć korzystania z wiedzy pod presją. Unikanie próbnych testów chwilowo zmniejsza stres, ale nie rozwiązuje problemu.
Podczas właściwej Olimpiady stres może sprawić, że pominiesz ważną informację, zablokujesz się na jednym zadaniu albo nie zdążysz przejść do kolejnych. W rezultacie oddajesz punkty nie dlatego, że nie znałeś odpowiedzi, lecz dlatego, że nie potrafiłeś wykorzystać swojej wiedzy w warunkach zawodów.
W ramach próbnych etapów i testów regularnie wykorzystujemy zadania wykonywane z ograniczeniem czasu. Zaczynamy od krótszych prób, a następnie stopniowo zbliżamy warunki do tych, które spotkasz na Olimpiadzie.
Uczymy planowania czasu, wyboru kolejności zadań, odkładania problemu, który chwilowo blokuje, oraz wracania do niego bez paniki. Po każdej próbie oddzielamy braki merytoryczne od błędów wynikających z pośpiechu, stresu lub niewłaściwej strategii.
Nie chodzi o całkowite usunięcie stresu. Chodzi o przećwiczenie działania pomimo niego. Dzięki temu podczas Olimpiady dokładniej czytasz polecenia, szybciej odzyskujesz kontrolę po trudnym zadaniu i rozsądniej wykorzystujesz czas. Popełniasz mniej przypadkowych błędów oraz docierasz do większej części arkusza, co pozwala zdobyć więcej punktów z wiedzy, którą już posiadasz.
Dlaczego pojawia się ten problem?
Olimpiada może zacząć wyglądać jak jeden wielki test, od którego zależy cała przyszłość. Porównujesz się z osobami uczącymi się od kilku lat, obserwujesz wyniki laureatów i zastanawiasz się, czy robisz wystarczająco dużo.
Każdy słabszy wynik zaczyna brzmieć jak dowód, że się nie nadajesz. Zamiast koncentrować się na aktualnym zadaniu, myślisz o progu, awansie, finale i wszystkim, czego jeszcze nie umiesz. To odbiera przyjemność z chemii i utrudnia skupienie.
Jeżeli stres zacznie sterować całym przygotowaniem, możesz unikać próbnych arkuszy, pracować mniej regularnie albo zrezygnować jeszcze przed zawodami. Podczas etapu łatwiej się wtedy blokujesz, nie wykorzystujesz pełnego czasu i zdobywasz mniej punktów, niż wynikałoby to z twojej wiedzy.
Podczas mentoringu rozbijamy duży cel na krótsze etapy, na które masz realny wpływ: wykonanie planu tygodniowego, opanowanie tematu, poprawienie wyniku próbnego zadania czy lepsze rozłożenie czasu.
Prowadzący znają stres olimpijski z własnego doświadczenia. Pomagają przygotować strategię na okres przed zawodami, dzień Olimpiady oraz moment, w którym trafisz na zadanie, którego nie potrafisz od razu rozwiązać. Próbne etapy pozwalają przećwiczyć tę strategię w warunkach zbliżonych do zawodów.
Dzięki temu zamiast myśleć przez całe zawody o końcowym wyniku, skupiasz się na następnym możliwym do wykonania kroku. Po blokadzie szybciej wracasz do pracy, podejmujesz próbę rozwiązania większej liczby podpunktów i lepiej wykorzystujesz dostępne pięć godzin. To pozwala zebrać więcej punktów częściowych i pełnych w całym arkuszu, nawet jeśli stres nie znika całkowicie.
Jeżeli masz dobry plan, regularnie rozwiązujesz odpowiednio dobrane zadania, otrzymujesz wartościową informację zwrotną i wiesz, jak przejść na kolejny poziom, dodatkowy kurs może nie być ci potrzebny.
Jeżeli jednak rozpoznajesz tutaj swoją sytuację, nie musisz samodzielnie rozwiązywać wszystkich tych problemów. Możemy wspólnie sprawdzić, co obecnie najbardziej cię blokuje i jaka forma przygotowania będzie miała w twoim przypadku sens.
Prowadzimy kursy na czterech poziomach zaawansowania: Srebrnym, Złotym, Diamentowym i Tytanowym. Niezależnie od poziomu przygotowanie układamy jako jeden spójny proces, który łączy pięć elementów: zajęcia w małej grupie, mentoring, laboratoria, próbne etapy i zaplanowaną pracę własną. Każdy z nich pełni inną rolę — razem pozwalają systematycznie budować wiedzę, przechodzić do coraz trudniejszych zadań i sprawdzać postęp w warunkach zbliżonych do zawodów. Wybierz kartę, aby zobaczyć szczegóły.
Indywidualny plan, regularna kontrola postępów i pomoc dokładnie w miejscu, w którym pojawia się blokada.
Na początku diagnozujemy Twój poziom, cel i czas, którym dysponujesz. Na tej podstawie dobieramy poziom kursu oraz ustalamy kolejność tematów, materiały, zadania i terminy powtórek. Raz w tygodniu wspólnie sprawdzamy realizację planu i korygujemy kolejne kroki. Dzięki temu wiesz, od czego zacząć, jak uporządkować naukę i czy tempo pozwoli zdążyć przed zawodami.
Mentor pomaga także wtedy, gdy utkniesz na zadaniu lub jeden temat pozostaje niezrozumiały mimo wielu prób. Nie podaje gotowego rozwiązania — dobiera wskazówkę do miejsca, w którym przerwał się Twój tok rozumowania, i pomaga odzyskać samodzielność.
Mała grupa, dużo aktywnego rozwiązywania i stały kontakt z prowadzącym.
Zajęcia odbywają się dwa razy w tygodniu po dwie godziny w grupach liczących 6–8 osób. Dzięki temu prowadzący widzi sposób myślenia każdego ucznia, może odpowiadać na pytania i wracać do miejsca, w którym pojawiła się trudność. Kiedy teoria olimpijska jest niejasna, rozbijamy ją na mniejsze kroki i od razu pokazujemy, jak wykorzystać ją w zadaniu.
Nie uczymy kopiowania gotowych rozwiązań. Ćwiczymy analizę danych, rozpoznawanie zagadnienia, budowanie modelu chemicznego, planowanie kolejnych kroków i kontrolę wyniku. Pozwala to przejść od znajomości teorii do samodzielnego rozwiązywania długich zadań olimpijskich, uporządkować zadania obliczeniowe i stopniowo wejść na poziom II i III etapu.
Praktyka, której nie da się zastąpić samym czytaniem ani oglądaniem doświadczeń.
Jeśli nie masz dostępu do szkolnego laboratorium, zapewniamy ci wyposażoną pracownię, potrzebny sprzęt, szkło i odczynniki. Nie ograniczasz się do obserwowania prowadzącego — samodzielnie wykonujesz kolejne etapy doświadczenia.
Ćwiczysz planowanie doświadczeń, przygotowanie stanowiska, wykonywanie pomiarów, prowadzenie reakcji, rozdzielanie mieszanin, analizowanie próbek oraz poprawne zapisywanie obserwacji, wyników i wniosków. Uczysz się pracować dokładnie, bezpiecznie i w wyznaczonym czasie.
Zajęcia prowadzą doświadczeni olimpijczycy. Obserwują twoją pracę i od razu korygują niewłaściwą technikę, a gdy wynik jest błędny, pomagają ustalić, w którym momencie pojawił się problem i jak uniknąć go następnym razem.
Zaczynamy od podstawowych czynności, a następnie przechodzimy do coraz bardziej złożonych doświadczeń i zadań zbliżonych do poziomu olimpijskiego. Organizujemy zarówno regularne zajęcia laboratoryjne, jak i intensywne warsztaty dla uczniów, którzy nie mogą systematycznie przyjeżdżać do Warszawy.
Dzięki temu podczas właściwej części laboratoryjnej sprawniej przygotowujesz stanowisko, wykonujesz doświadczenia z większą dokładnością, szybciej zauważasz istotne obserwacje i popełniasz mniej błędów technicznych. Kończysz więcej elementów zadania i zdobywasz więcej punktów za umiejętności wcześniej przećwiczone w rzeczywistym laboratorium.
Regularny pomiar postępu i trening pracy w warunkach zbliżonych do zawodów.
Testy i próbne etapy pokazują nie tylko, ile materiału już znasz, lecz także czy potrafisz wykorzystać wiedzę pod presją czasu. Po każdej próbie analizujemy rozwiązania, braki merytoryczne, sposób zapisu, błędy wynikające z pośpiechu i zarządzanie czasem.
Stopniowo ćwiczysz wybór kolejności zadań, odkładanie problemu, który chwilowo blokuje, i spokojny powrót do niego. Dzięki temu łatwiej poradzić sobie, gdy stres utrudnia pokazanie tego, co umiesz, a kolejne wyniki dają obiektywną odpowiedź, czy przygotowania zmierzają w dobrym kierunku.
Samodzielna praca pozostaje podstawą przygotowań, ale nie musi być chaotyczna ani samotna.
Zwykle zalecamy około pięciu godzin nauki tygodniowo poza zajęciami. Po mentoringu wychodzisz z konkretnym planem, materiałami i zadaniami dopasowanymi do aktualnego etapu. Dzięki temu nie tracisz czasu na przypadkowe źródła i wiesz, co zrobić podczas najbliższej sesji nauki — także wtedy, gdy dotąd uczyłeś się chaotycznie.
W trakcie tygodnia możesz skontaktować się z mentorem, jeśli utkniesz. Wyznaczamy krótkoterminowe cele, monitorujemy ich realizację i dbamy, aby postęp był widoczny. To pomaga utrzymać regularność przygotowań i zamienia duży cel w serię wykonalnych kroków.
Nasz zespół tworzą doświadczeni edukatorzy, laureaci oraz medaliści Olimpiady Chemicznej, którzy sami przeszli tę drogę i doskonale wiedzą, z jakimi wyzwaniami mierzą się uczniowie.
Łączymy głęboką wiedzę akademicką z umiejętnością przystępnego tłumaczenia najbardziej skomplikowanych zagadnień.
Każdy z naszych prowadzących to nie tylko ekspert w swojej dziedzinie, ale przede wszystkim zaangażowany mentor, który na każdym etapie wspiera w budowaniu systematyczności, motywacji i pewności siebie niezbędnej do osiągnięcia sukcesu.
Umowy zawierane są mniej więcej do końca aktualnego roku szkolnego ale czas trwania danej umowy może się różnić w zależności od wybranego kursu.
Przygotowania do Olimpiady Chemicznej to długi proces wymagający systematycznej pracy.
Najgorszym co można zrobić w trakcie takich przygotowań to zrobić sobie od nich przerwę.
Chcemy dać Państwu możliwość wypowiedzenia umowy ponieważ uważamy że taka opcja tworzy odpowiednie warunki współpracy i równoważy siłę stron ale prosimy żeby nie traktować wypowiedzenia umowy jak przerwy od kursu jak już się rozstajemy to na dobre np z powodu rezygnacji z olimpiady, niepasującej metodologi nauczania itp.
Z kursu można zrezygnować w każdym momencie z zachowaniem 30-dniowego okresu wypowiedzenia.
Wiemy w życiu mogą zdarzyć się różne rzeczy i czasami uczeń nie jest w stanie uczestniczyć w zajęciach. Dlatego opracowaliśmy poszczególne zasady.
Zajęcia indywidualne i mentoring
W Ściślej Mówiąc widzimy że jednym z najważniejszych czynników na Olimpiadzie i w naszej współpracy jest systematyczność zajęć. Dlatego nie ma możliwości całkowitego odwołania zajęć indywidualnych i mentoringów i zwrotu kosztów za nie. Jednakże te zajęcia cechuje duża elastyczność terminów dlatego jeżeli uczeń nie może uczestniczyć w zajęciach indywidualnych lub mentoringu, nieobecność należy zgłosić nauczycielowi co najmniej 24 godziny przed planowanym rozpoczęciem zajęć i umówić się bezpośrednio z nim na odrobienie tych zajęć. Jeżeli nieobecność nie zostanie zgłoszona z wymaganym wyprzedzeniem, nauczyciel i tak poświęca czas dla ucznia a zajęcia uznaje się za zrealizowane, a wniesiona opłata nie podlega zwrotowi.
Zajęcia grupowe
Mamy możliwość nagrywania zajęć online i zajęć stacjonarnych. Jeżeli uczeń nie może uczestniczyć w zajęciach grupowych najpóźniej 30 min przed nimi musi zgłosić to nauczycielowi i poprosić o nagranie zajęć. Jeżeli nauczyciel nie dostanie infromacji o nieobecność z odpowiednim wyprzedzeniem nie jest zobowiązany do nagrywania zajęć. Zajęcia online z reguły automatycznie są nagrywane. Po zajęciach nauczyciel lub mentor udostępnia materiały wykorzystane podczas zajęć oraz nagranie z nich jeżeli takie zostało wykonane. W związku z tym nieobecność na zajęciach grupowych nie zwalnia z obowiązku wniesienia opłaty. Uczeń może obejrzeć nagranie zapoznać się z materiałym udostępnionymi przez nauczyciela a ewentualne wątpliwości wyjaśnić na mentoringu.
Opłata za zajęcia jest wnoszona z góry za cały miesiąc, przelewem bankowym lub gotówką, do 7. dnia każdego miesiąca.
Ewentualne koszty dodatkowe, na przykład opłaty za zajęcia zorganizowane na indywidualną prośbę ucznia, mogą być rozliczane na bieżąco lub doliczane do rozliczenia na koniec miesiąca.
Zapis na kurs odbywa się za pośrednictwem Formularza zapisu, dostępnego na stronie internetowej lub przesłanego w wiadomości e-mail albo SMS.
Podczas zapisu należy:
wybrać odpowiedni kurs,
uzupełnić wymagane dane,
podpisać umowę o świadczenie usług edukacyjnych za pomocą kodu SMS.
Po zakończeniu zapisu tworzone są konta ucznia i rodzica na platformie EduSky:
scislejmowiac.edusky.pl
Po zapisaniu na kurs i podpisaniu umowy uczeń oraz rodzic otrzymują wiadomość e-mail z linkiem umożliwiającym wybór mentora oraz terminu mentoringu.
EduSky to platforma wykorzystywana przez nas do organizacji kursów i obsługi zajęć. Umożliwia między innymi:
zapis na kurs i podpisanie umowy,
sprawdzanie kalendarza zajęć,
udział w zajęciach online,
dostęp do materiałów edukacyjnych i nagrań,
przesyłanie prac domowych,
kontakt z nauczycielem,
zapisy na dodatkowe zajęcia i wydarzenia,
sprawdzanie płatności i rozliczeń.
Z platformy korzystają zarówno uczniowie, jak i rodzice. Każda z tych osób otrzymuje własne konto z dostępem do odpowiednich funkcji i informacji.
Liczba miejsc jest ograniczona – im wcześniej się zapiszesz, tym więcej zyskasz!
Nie pozwól, żeby stres Cię zjadł — sprawdź się w kontrolowanych warunkach i zyskaj przewagę.
Liczba miejsc jest ograniczona – im wcześniej się zapiszesz, tym więcej zyskasz!
Nie pozwól, żeby stres Cię zjadł — sprawdź się w kontrolowanych warunkach i zyskaj przewagę.
